Bubee Homepage

14 ตุลาคม 2013 ข้อห้ามกับเจ้าของ

บุตรมนุษย์เป็นนายเหนือวันสะบาโต

ถอดความจากลูกา 6:5Daily2013_10_14-1

เพื่อน ๆ ครับ วันสะบาโต คือวันที่พระเจ้าทรงสั่งให้พักและไม่ทำงาน
พวกธรรมาจารย์และฟาริสีได้เติมข้อห้ามโน่น นี่นั่นลงไปอีกมากมาย
จนวันสะบาโตกลายเป็นวันที่ต้องถือข้อบังคับในรายละเอียดเต็มไปหมด
กลายเป็นวันที่ฟาริสีและธรรมาจารย์นำมาใช้จับผิดผู้คนได้ไม่หยุด

วันสะบาโตวันหนึ่ง ศิษย์ของพระเยซูเดินไปกับพระองค์ในนาข้าว
แล้วพวกเขาก็เด็ดรวงข้าว ขยี้กินกินอย่างเอร็ดอร่อย
“โห… ทำอย่างนั้นไม่ได้…!!” นี่เป็นเรื่องร้ายแรงสำหรับฟาริสี
พวกเขาจึงพูดกับพระเยซูว่า
“ท่านเยซู เหตุใดพวกท่านทำสิ่งที่ต้องห้ามในวันสะบาโต?
ท่านไม่เห็นหรือว่า ศิษย์ของท่านทำผิด?”

Daily2013_10_14-2ฟาริสีคิดว่าผิด แต่ศิษย์ของพระเยซูรู้ว่า 

เขาไม่ได้ขโมยของ
มีกฎเกี่ยวกับท้องนาอยู่แล้วว่า
ข้าวในนานั้น สามารถเด็ดกินได้โดยห้ามไม่ให้หิ้วกลับไปด้วย
พระเยซูตรัสว่า “ท่านไม่เคยอ่าน จำไม่ได้หรือว่า
ตอนที่ราชาดาวิดกับคนของท่านอดอยาก
ได้เข้าไปในพระวิหารของพระเจ้า
และรับประทานขนมปังในพระวิหารทั้งๆที่เป็นของต้องห้ามสำหรับประชาชน
ยกเว้นให้ปุโรหิตรับประทานเท่านั้น!” (1 ซามูเอล 21.1-6)
ฟาริสีอึ้ง ยังไม่รู้จะตอบอย่างไร พระเยซูตรัสต่อไปว่า
“ขอให้ท่านรู้ว่า บุตรมนุษย์เป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต”
ฟาริสีเห็นอะไรเป็นกฎต้องทำ ต้องห้าม
และเมื่อพระเยซูตรัสว่า ทรงเป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต …
แปลว่า ถ้าเจ้าเหนือวันสะบาโตไม่คิดว่ามันเป็นสิ่งผิด ใครจะมาคิดแทนพระองค์เล่า?

ปิดการแสดงความคิดเห็น.