Bubee Homepage

โฮเชยา 14-1

บทสุดท้ายของโฮเชยานั้น ไม่น่าเชื่อ แม้ว่าความบาปจะมากมาย  แต่พระคุณของพระเจ้านั้นมากกว่า  ไม่มีบทใดในพระคัมภีร์จะทำให้เห็นพระกรุณาของพระเจ้าที่เหลือล้นมากไปกว่าบทสุดท้ายของโฮเชยานี้แล้ว   และก็ไม่มีบทใดที่จะทำให้เราเห็นความน่ากลัวของการพิพากษา  ในขณะที่เรามองเห็นความดำมิดของความมืด  เราก็ได้เห็นแสงสว่างเริ่มทอแสง  ชาร์ลส์ เสปอร์เจียน

โฮเชยา 14:1-7

อิสราเอลเอ๋ย  กลับมาเถิด กลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าของเจ้า  เจ้าสะดุดเพราะการล่วงละเมิดของเจ้าเอง

กลับมาหาพระเจ้าพร้อมกับคำของเจ้า   ทูลพระองค์ว่า “ขอพระองค์ทรงโปรดเอาการล่วงละเมิดทั้งสิ้นออกไป  ขอทรงรับข้าพระองค์ด้วยพระคุณของพระองค์  แล้วเหล่าข้าพระองค์จะถวายคำปฏิญาณจากริมฝีปากของเรา

พระเจ้าทร งประสงค์ให้คนอิสราเอลกลับมาหาพระองค์ด้วยคำพูดที่ถูกต้องอันออกมาจากส่วนลึกของใจจริง

อัสซีเรียจะไม่ช่วยพวกเรา  เหล่าข้าพระองค์จะไม่ขี่ม้า จะไม่กล่าวกับสิ่งที่ สร้างขึ้นมาด้วยมือของพวกเรา   ว่า “พระเจ้าของเรา”   แม้ลูกกำพร้าก็ได้พบพระเมตตากรุณาของพระองค์   คราวนี้ คนอิสราเอลจะเข้าใจแล้วว่า เขาควรทำสิ่งใด   อะไรเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้า ไม่ใช่ทำตามใจตัวเองอีกต่อไป

 

เราจะรักษาให้หายจากการที่เจ้าละทิ้งเรา   เราจะรักพวกเขาโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้นได้   เราหันความกริ้วออกไปจากพวกเขาแล้ว

เราจะเป็นดั่งน้ำค้างแก่อิสราเอล   พวกเขาจะบานออกอย่างดอกพลับพลึง  และเขาจะหยั่งรากลึกดั่งต้นไม้แห่งเลบานอน

หน่อของเขาจะขยายออกไป ความงามของเขาเป็นเหมือนต้นมะกอกเทศ  กลิ่นหอมดั่งเลบานอน

พวกเขาจะกลับมาและอาศัยใต้ร่มเงาของเรา   จะออกดอกงดงามแกว่งไกวเหมือนรวงข้าว และบานอย่างเถาองุ่น   เขาจะมีชื่อเสียงขจรขจายอย่างเหล้าองุ่นแห่งเลบานอน

เวลาที่พระเจ้าจะทรงรื้อฟื้นคนของพระองค์ที่กลับใจนั้น มหัศจรรย์มาก พระองค์จะทรงเป็นผู้ให้น้ำ  พวกเขาจะเจริญขึ้น  มีรากลึกลงไปคือความเข้าใจพระเจ้าลึกซึ้งยิ่งขึ้น

เขาจะขยายขอบเขตชีวิตไปสัมผัสคนอื่น ๆ ช่วยเหลือคนอื่นได้ด้วย     จะมีความงดงาม มีชื่อเสียงดี ได้กลับมาอยู่ในพระเจ้าอีก  และเขาจะรุ่งโรจน์ เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป….

 

ทำไมพระเจ้าจึงทรงรักพวกเขามากขนาดนี้?

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.