Bubee Homepage

ตามล่าอามาเลข ๓๐-๓

ต่อจากเมื่อวาน

1 ซามูเอล 30:15-20

เมื่อดาวิดรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไรจากทาสชาวอียิปต์ที่เขาได้ช่วยไว้  จึงถามเขาว่า

“เจ้าพาเราไปหาพวกที่มาปล้นเราได้ไหม?”

“โอ… ท่านจะให้ข้าพเจ้าพาไป   เจ้านายของข้าพเจ้าต้องสังหารข้าพเจ้าแน่!”   ทาสอียิปต์รู้สึกกลัว

“ท่านขอรับ  ท่านดีกับข้าพเจ้ามาก  แต่ถ้าจะให้พาไป  ขอท่านสัญญาว่า จะไม่ฆ่าข้าพเจ้า  จะไม่เอาตัวข้าพเจ้าคืนให้เจ้านาย ”  เขาขอร้องให้ดาวิดสัญญาในพระนามของพระเจ้า

ทาสคนนี้  ต้องรู้จักพระเจ้าแห่งอิสราเอลดีมาก   เขาจึงขอเช่นนี้

“ตกลงตามนั้น”  ดาวิดตอบ

เดินทางจากนั้น พวกเขาจึงพากันไป   ใกล้ค่ำ   ก็มาถึงที่คนอามาเลขกำลังพักผ่อน  กินดื่มกันอย่างสนุกสนานอยู่…..

เสียงดัง  โช้งเช้ง  มีเสียงเพลง เสียงหัวเราะ

ใช่สิ…. พวกนี้กำลังมึนเมา   กิน  ดื่ม  เต้นรำเพราะดีใจที่ริบของมาได้ทั้งเมือง รวมทั้งจากแผ่นดินยูดาห์ และฟีลิสเตีย

“โห…. ทรัพย์สินมากมายอย่างนี้  อยู่ไปอีกนานเลย!  ข้ารวยแล้ว  ข้ารวยแล้ว”

“ข้าก็รวยเหมือนเอ็งเลย”    เสียงร้องเพลงมึนเมาประมาณนี้  ดังไปทั่ว

กองของดาวิดแอบดูพวกเขา   เห็นภรรยาและลูกถูกควบคุมตัวไว้   อามาเลขยังไม่ทันได้ทำร้ายผู้คน….

ดาวิดหันมาสั่งการว่า ต้องทำอย่างไรบ้าง

“พวกเรา   บุก!!!!”

พวกเขาบุกโจมตีอย่างรวดเร็ว   ไม่ทันที่อามาเลขทั้งหลายจะตั้งตัว

อะไรกัน?   โอ้ย!!

อ๊ากกส์   ช่วยด้วย!!

ทะ  ทะ  ท่านนน…อย่า  อย่าทำข้าเลย!!

ข้ากลัวแล้ว!!!

กองทัพของดาวิดจัดการกับคนอามาเลขทั้งคืน จนถึงเย็นอีกวัน  ไม่มีผู้ชายหนีรอดไปสักคนเดียว

แล้วเขาก็ยึดสิ่งของต่าง ๆ  กลับคืนมาได้หมด  ทุกคนได้ครอบครัว  ญาติพี่น้อง คืนมา

แถมยังมีสิ่งของ วัว แพะ แกะของฟีลิสเตียเพิ่มมาอีกด้วย

“ไล่ต้อนฝูงสัตว์ไปข้างหน้าเรา  พวกเราจะระวังหลังให้”

“นี่เป็นของที่ข้า…ดาวิด  ยึดมาได้”

อ่านต่อพรุ่งนี้

ปิดการแสดงความคิดเห็น.