Bubee Homepage

การบริหารยุคโบราณ ๔-๑

ต่อจากเมื่อวาน

1 พงศ์กษัตริย์ 4: 1-19

ผู้ที่เป็นพระราชา ย่อมต้องมีคนช่วยงานไม่น้อยทีเดียว  ทั้งเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวของพระองค์ และที่สำคัญยิ่งคือ เรื่องเกี่ยวกับประชาชน

พระราชาซาโลมอน ทรงเลือกสรรคนที่จะทำงานแต่ละอย่าง เหมาะกับความสามารถของพวกเขา  ทรงเลือกอย่างระมัดระวัง เพราะทรงรู้ดีว่า งานมากมายอย่างนี้ ไม่สามารถทำได้ด้วยคนธรรมดาได้  แต่จะต้องใช้คนเก่ง และสัตย์ซื่อ

ผู้ที่ดูแลฝ่ายวิญญาณทำหน้าที่ปุโรหิต คือ ท่านอาซาริยาห์   ท่านศาโดก และอาบียาธาร์(ท่านผู้นี้ พระราชาทรงเนรเทศให้กลับไปอยู่บ้านเกิด เพราะได้สมคบกับอาโดนียาห์ที่จะยึดอำนาจเป็นกษัตริย์   พระราชาไม่ได้ถอดเขาจากตำแหน่ง  แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรอีกในรัชสมัยของพระองค์)
อีกคนที่เป็นทั้งพระสหายและปุโรหิต คือ ศบุด ซึ่งเป็นลูกชายของท่านนาธัน   ซึ่งปุโรหิตเหล่านี้ ก็จะมีคนช่วยงานอีกมากมายในเรื่องของการถวายเครื่องบูชา

จากนั้นก็มีผู้ที่ทำหน้าที่ต่าง ๆ คือ

ราชเลขา  คือ เอลีโฮเรฟ  และอาหิยาห์

เจ้ากรมสารบรรณ  คือเยโฮชาฟัท  ท่านผู้นี้ได้ทำงานมาตั้งแต่สมัยพระราชาดาวิด  เป็นผู้ที่มีความสำคัญยิ่ง เปรียบได้กับนายกรัฐมนตรีเลยทีเดียว

ผู้บัญชาการกองทัพ …. ท่านเบไนยาห์ที่เราคุ้นเคย

เจ้ากรมวัง คือ  อาหิชาร์

ผู้ควบคุมคนทำงานโยธา คือ อาโดนีรัม

ข้าหลวงอีก 12 คนตามหัวเมืองต่าง ๆ   ทำหน้าที่จัดหาเสบียงอาหาร แต่ละคนจะหาเสบียงสำหรับหนึ่งเดือน   มี 12 คนก็ได้ครบ หนึ่งปีพอดี   ข้าหลวงเหล่านี้ จะดูแลการเก็บภาษีต่าง ๆ ให้ครบถ้วน โดยภาษีจะถูกจ่ายเป็นฝูงสัตว์ อาหาร

คนเหล่านี้จะประจำอยู่ที่หัวเมืองจากเหนือจรดใต้…

ภาพนี้วาดเมื่อประมาณปี 1854 โดยสิเมโอน ซาโลมอน

พวกเขาจะต้องช่วยเป็นหูเป็นตาให้กับพระราชาซาโลมอน

และในรัชสมัยของซาโลมอนนี่เอง   ประชากรทั้งยูดาห์และอิสราเอลนั้นมีมากมาย   เขาบันทึกไว้ว่า มีมากดั่งเม็ดทรายชายทะเล

เป็นสมัยที่ไม่ค่อยมีการรบทัพจับศึก   ผู้คนสบายใจ  ไม่ค่อยมีภัยพิบัติต่าง ๆ

พระราชาซาโลมอน ปกครองตั้งแต่ แม่น้ำยูเฟรติส ไปถึงฟิลิสเตีย และพรมแดนอียิปต์  กว้างขวางมากจริง  ๆ   ……

หัวเมืองขึ้นก็จะถวายบรรณาการมาอย่างไม่บิดพริ้ว

ปิดการแสดงความคิดเห็น.