Bubee Homepage

ลูกธนูสำหรับราชา ๒๒-๓

ความเดิม   ราชาอาหับได้พบกับมีคายาห์  ผู้เผยคำของพระเจ้าที่พูดตรงไปตรงมา ตามที่เขาได้ยินมาจากพระเจ้า   ซึ่งราชาอาหับไม่พอพระทัย

1 พงศ์กษัตริย์ 22:24-36

เมื่อเศเดคียาห์   ได้ยินสิ่งที่มีคายาห์พูด  ก็โกรธมาก   เขาเป็นคนที่ทำเขาใส่บนหัว เพื่อแสดงว่า  พระราชาน่าจะออกรบ  เพราะจะได้ชัยชนะ

เขาจึงเดินเข้ามาใกล้มีคายาห์

เพี๊ยะ !

เขาตบหน้ามีคายาห์ต่อหน้าคนทั้งปวง

“พระวิญญาณของพระเจ้าไปจากตัวข้า  แล้วไปพูดกับเจ้าได้อย่างไร?  บอกมาซิ  เจ้ามันโอหัง”

“วันที่เจ้าวิ่งไปหลบซ่อนภัยในห้องชั้นใน  วันนั้น เจ้าจะเห็นว่าอะไรเกิดขึ้น”  มีคายาห์สวนขึ้นมาทันที

แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้น   ราชาอาหับทรงสั่งขึ้นมาว่า

“เอามีคายาห์ ไปจำคุก  ให้อาหารของนักโทษ และน้ำเท่านั้น  ขังมันไว้จนกว่าเราจะกลับมาอย่างปลอดภัย”

“ถ้าพระราชากลับมาอย่างปลอดภัย เท่ากับว่า พระเจ้าไม่ได้ตรัสโดยข้าพระบาท”  มีคายาห์ตอบ  เขาหันไปรอบ ๆ กล่าวว่า “บรรดาชนชาติทั้งหลาย จงฟังเรื่องวันนี้ให้ดีเถอะ”

มีคายาห์เลยต้องเข้าคุกเพราะพูดตรง

 

ส่วนพระราชาทั้งสองก็เตรียมเข้าสงคราม   โดยนำทัพไปยังเมืองราโมท กิเลอาดทางตะวันออก

เมื่อถึงที่นั่น  ราชาอาหับตรัสว่า

“ข้าพเจ้าจะปลอมตัวไปทำศึก  ส่วนท่านก็สวมเครื่องทรงกษัตริย์”

เหมือนทรงรู้ล่วงหน้า

เพราะอีกฝ่าย   คือราชาซีเรีย  ทรงบัญชาแม่ทัพว่า

“อย่าไปรบกับทหาร  แต่ขอให้มุ่งเอาราชาแห่งอิสราเอลเท่านั้น  จำไว้ นี่คือคำสั่ง!”   ก่อนหน้านี้ ราชาอาหับเคยไว้ชีวิตราชาแห่งซีเรีย  แต่ครั้งนี้ ราชาแห่งซีเรียเตรียมเอาชีวิตราชาอาหับ ให้อยู่มือ

 

ดังนั้นเมื่อแม่ทัพเห็นคนหนึ่งสวมเครื่องทรงของกษัตริย์  จึงมุ่งเข้ามาสู้กับพระองค์

“ไม่ใช่  ไม่ใช่  ข้าไม่ใช่ราชาอาหับ”  ทรงร้องขึ้นมา   และเสียงของพระองค์ก็ชัดเจนว่าไม่ใช่

แม่ทัพหยุดดู

“จริงด้วย  ใครก็ไม่รู้   แล้วราชาอาหับอยู่ไหน?”  แม่ทัพและทหาร  หันออกไปทันทีเพื่อไปหาราชาอาหับตัวจริง

 

ขณะนั้นเอง มีทหารคนหนึ่งในกองทัพ  ยิงธนูออกไปสุ่มนี่สุ่มห้า

ลูกธนูนั้น  มันพุ่งตรงเข้าไปปักที่อบของราชาอาหับอย่างไม่น่าเชื่อ!!

ปักกก…..

“โอ้ย!!    ข้าโดนยิง ”  ธนูเข้าปักระหว่างเกราะที่บังพระอุระของพระองค์

“หันรถกลับเดี๋ยวนี้   ออกจากสนาม  ด่วน  เราบาดเจ็บแล้ว”

ขณะนั้นเอง  การรบก็เริ่มดุเดือดขึ้น  แม่ทัพก็ยังพยายามหาตัวราชาอาหับ หารู้ไม่ว่า ราชาอาหับโดนยิงแล้ว

คนในรถช่วยหนุนราชาอาหับไว้ ให้หันพระพักตร์ไปทางซีเรีย

 

เย็นวันนั้นเองราชาอาหับสิ้นพระชนม์   โลหิตนองท้องรถรบ

พอดวงอาทิตย์ตก  พวกเขาก็หยุดรบ   มีคำสั่งดังก้องว่า

“ให้ทุกคนกลับไปบ้านเกิดของตนเอง…”

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.