Bubee Homepage

ศัตรูและเพื่อนที่เหลือ ๒-๒

ต่อจากเมื่อวาน

1 พงศ์กษัตริย์ 2:5-12

พระราชาดาวิด ไม่ได้เพียงทรงเตือนเรื่องการใช้ชีวิตของผู้ปกครองอย่างเที่ยงธรรมเท่านั้น   แต่สิ่งที่พระราชาซาโลมอน จะต้องทรงพิจารณาก็คือ ศัตรูของบัลลังก์นั่นเอง   หากไม่จัดการ อาจจะก่อให้เกิดความไม่สงบสุขในบ้านเมืองได้

“ลูกชายของพ่อ  เจ้ารู้ว่า โยอาบ  ได้ทำอะไรกับพ่อไว้บ้าง   เขาทำอะไรกับผู้บังคับบัญชากองทัพสองนาย  ลูกจำได้ไหม?”

“พะยะค่ะ  เสด็จพ่อ”  ….   ใช่สินะ  ท่านโยอาบได้สังหารทั้งท่านอับเนอร์   และท่านอามาสาด้วยมือของตนเอง

“การประหารผู้บังคับบัญชาทหารในยามที่ไม่มีสงครามนี้    เป็นการโยนความผิดมาให้พ่อ    เจ้าคิดดูแล้วกันว่า เจ้าควรทำอย่างไรกับเขา  อย่าปล่อยให้เขาตายอย่างสงบ! ”

“ท่านพ่อ!”   ซาโลมอนอุทาน….. ท่านโยอาบเป็นคนที่จงรักภักดีต่อท่านพ่อมาตลอด  แต่ถึงเวลาที่จะไม่เห็นด้วย ท่านโยอาบก็ทำอะไรตามใจตัวเองได้เสมอ ครั้งล่าสุดนี่ก็สนับสนุนให้อาโดนียาห์เป็นกษัตริย์ ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่พระประสงค์ของเสด็จพ่อ

“ส่วนลูกหลานของบารซิลลัยคนกิเลอาด  เจ้าต้องให้เกียรติเขา  เพราะตอนที่พ่อหนีอับซาโลม  ตอนที่พ่อลำบาก  เขาก็มาช่วยเหลือ  น้ำใจงามและซื่อตรงยิ่งนัก”

…. เรื่องนี้ค่อยง่ายหน่อย….

” ยังมีอีกคนหนึ่งคือ ชิเมอี บุตรเกรา  เขาเป็นคนเผ่าเบนยามิน   เขาด่าเราอย่างหยาบคาย ยามที่พ่อตกยาก  แต่พ่อเองสัญญากับเขาว่า พ่อจะไม่ประหารเขาด้วยดาบ  แต่ใช่ว่าเขาไม่ผิด   ลูกเอ๋ย  ลูกเป็นคนฉลาด  ลูกรู้ว่า ควรทำอย่างไรกับเขา…. ”

ท่านพ่อสัญญาอย่างไร  ท่านก็ทำอย่างนั้น  แต่…. ชิเมอีทำผิดอย่างมาก  ดูหมิ่นพระเกียรติ… และเขาจะทำกับเราเมื่อไรก็ได้

หลังจากนั้นไม่นาน

พระราชาดาวิดก็สิ้นพระชนม์  เขาเก็บพระศพไว้ในนครเยรูซาเล็ม     เท่ากับว่า พระราชาดาวิดครองอิสราเอลสี่สิบปีด้วยกัน

จากนั้นมา พระราชาซาโลมอนก็ขึ้นครองอย่างสมบูรณ์แบบ  และช่วงเวลานั้นก็ไม่มีสงคราม ประเทศมั่นคง

ปิดการแสดงความคิดเห็น.