Bubee Homepage

หนี… ๑๙-๑

ต่อจากเมื่อวาน

1 พงศ์กษัตริย์ 19:1-8

เมื่อราชาอาหับกลับไปถึงเมืองหลวง  ก็ทรงเล่าให้มเหสีเยเซเบลฟังว่า เกิดอะไรขึ้นบ้าง

ตั้งแต่ที่ได้พบเอลียาห์   การแข่งขอไฟ  และการสังหารผู้ทำนายซึ่งเป็นลูกน้องของพระนางเยเซเบลทั้งหมด

ปี๊ด….. พระนางเยเซเบล  โกรธมากที่สุด  ไม่เคยโกรธอย่างนี้มาก่อน

“ไป  ไปบอกเจ้าเอลียาห์ว่า  ถ้าพรุ่งนี้  ข้าไม่ได้สังหารมันเหมือนกับที่มันได้ทำกับคนของข้าแล้วล่ะก็  ขอให้พระทั้งหลายลงโทษเรา  และให้หนักยิ่งกว่ามันอีก

หนอย ๆ   นี่มันตบหน้ากันชัด ๆ ”    พระนางทรงสั่งคนของพระนางให้ไปหาเอลียาห์ด่วน !!

เมื่อเอลียาห์ได้ยินคำประสงค์ร้ายของเยเซเบล

เขาก็รู้สึกกลัว  รีบหนีไปทางใต้ ถึงเมืองเบเออร์เชบา เขตยูดาห์

จากนั้นก็ทิ้งคนรับใช้ไว้   เดินทางต่อไปคนเดียว อีกหนึ่งวันเข้าไปในถิ่นกันดาร ที่คิดว่า เยเซเบลจะหาไม่พบ

เอลียาห์ไปนั่งใต้ต้นซาก ต้นไม้ที่มีหนามเยอะมาก และทูลพระเจ้าว่า

“พอแล้ว พระเจ้าข้า  ข้าพเจ้าไม่เอาแล้ว  ขอพระองค์เอาชีวิตข้าพเจ้าไปได้แล้ว   ไป ๆ มา ๆ ข้าพเจ้าก็ไม่ดีไปกว่าปู่ย่าตายายของข้าพเจ้า”   เขาคร่ำครวญ

บัดนี้วีรบุรุษผู้กล้าหาญกลับมาขอตาย   เขากลัวการขู่ของเยเซเบลหรือ?

อธิษฐานขอพระเจ้าจนเหนื่อย  เขาก็หลับไป

ทูตสวรรค์มาพบเอลียาห์ ชวนให้รับประทานขนมปังและน้ำ
ภาพวาดโดย Lanfranco, Giovanni (1582-1647)

 

แล้วมีทูตสวรรค์มาแตะต้องตัวเอลียาห์  ”ลุกขึ้น  เอลียาห์  ลุกขึ้นเถอะ  แล้วรับประทานอาหารซะ”

เอลียาห์งัวเงียลุกขึ้นมา

ตรงหน้ามีขนมปัง และไหน้ำอีกลูก   ขนมปังนั้นไม่ธรรมดา  เพราะปิ้งบนก้อนหินที่ร้อนมาก  กลิ่นหอมเชียว

เอลียาห์ลุกขึ้นมากิน และดื่มน้ำ  ดีจริง ๆ   … แต่แล้วก็นอนลงไป

ไม่นานนัก

ทูตของพระเจ้ามาแตะตัวเอลียาห์อีก

“ลุกขึ้น  รับประทานของพวกนี้ให้หมด ต้องเก็บเรี่ยวแรงไว้  เดี๋ยวท่านจะต้องเดินทางต่อนะ  ”

ดังนั้น เอลียาห์จึงกินอาหารทั้งหมด

จากนั้นก็ออกเดินทาง 40 วัน 40 คืน

โอ้โห  …. นานจริง ๆ นะ  ทูตท่านเตือนแล้วไหมล่ะ

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.