Bubee Homepage

อธิษฐานขอฝน ๑๘-๗

ต่อจากเมื่อวาน

1 พงศ์กษัตริย์ 18:41-46

หลังจากที่เอลียาห์ได้สังหารคนทำนายของเจ้าบาอัลไปสี่ร้อยกว่าคน   ราชาอาหับก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร  ไม่ทรงว่ากล่าวเขา  แต่กลับไปเสวย และดื่มอย่างสำราญใจ

ส่วนเอลียาห์นั้น ปีนขึ้นไปบนยอดเขาคารเมล  ก้มตัวลงซบหน้าระหว่างเข่า
เขากำลังเป็นทุกข์ใจอย่างยิ่ง
เพราะเขากำลังต้องขอฝนจากพระเจ้าแล้ว

ครั้งก่อน ทูลขอไฟ  ครั้งนี้ ทูลขอฝน

เอลียาห์ทูลขอฝน   ไม่ทราบผู้วาด  จาก bringonthegoodnews.blogspot.com


เอลียาห์ร้องต่อพระเจ้าด้วยใจร้อนรน  “พระเจ้าข้า  โปรดประทานฝนมาให้ด้วยเถิด  พระองค์ทรงยิ่งใหญ่ ทรงทำอะไรก็ได้  โปรดเถิด”

หลังจากนั้น เอลียาห์หันไปสั่งคนรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ “เจ้าช่วยลุกไปดูทางทะเลให้เราหน่อย”
เขาก็ลุกขึ้นไปทันที  พยายามดูสัญญาณจากทะเลที่บอกว่า  ฝนจะมาแล้ว…
“ไม่มีอะไรเลยขอรับ  นายท่าน”

เอลียาห์อธิษฐานด้วยใจเร่าร้อนต่อไป   จากนั้นก็ให้คนรับใช้ไปดูที่ทะเลอีก
เมื่อไม่มี  เขาก็ยังคงคุกเข่า อธิษฐาน…

เขาให้คนรับใช้ไปดูซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า…

“ท่านขอรับ”  คนรับใช้กลับมาหาเจ้านายที่ยังอธิษฐานอยู่  จากการไปดูครั้งที่เจ็ด  “มีเมฆก้อนเล็ก ๆ เท่าฝ่ามือคนขึ้นมาจากทะเล”

“อย่างนั้นรึ  ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็ไปทูลราชาอาหับได้เลย  ให้เตรียมราชรถเสด็จกลับไปได้  จะไม่ติดฝน”  เอลียาห์สั่ง

เขาแน่ใจว่า ครั้งนี้ ต้องมีฝนตกแน่…. พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานของเขาแล้ว   เขารู้แน่ว่า พระเจ้าไม่ได้เมินคำร้องทูลของเขา

วิ้ว…. วิ้ว      วิ้ว…. วิ้ว

เสียงลมมา       เมฆก้อนใหญ่ก็ลอยมาเต็มไปหมด

ผู้คนต่างหันไปมองร้องว่า “ขอบคุณพระเจ้า ประทานฝนให้เราแล้ว”  พวกเขาตระหนักว่า ไม่ใช่เจ้าบาอัลที่ให้ฝน  แต่เป็นองค์พระเจ้าที่เอลียาห์รับใช้

ในที่สุดฝนก็ตกซู่ลงมาไม่ลืมหูลืมตา

ราชาอาหับทรงรถม้ากลับไปที่ยิสราเอลอย่างรวดเร็ว

แต่ก็ไม่เร็วเท่ากับเอลียาห์     เขาวิ่งไปล่วงหน้าเร็วกว่ารถม้าของพระราชา   เพราะว่า พระหัตถ์ของพระเจ้าทรงอยู่เหนือเขาอย่างมหัศจรรย์!

 

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.