Bubee Homepage

เป็นต่อ ๑๘-๕

ต่อจากเมื่อวาน

1 พงศ์กษัตริย์ 18:24-29

เมื่อประชาชนได้ยินเอลียาห์ท้าทายเช่นนั้น   ก็กล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า

“อย่างที่ท่านเอลียาห์พูดนั่นแหละ   ดีเลย… พวกเราอยากจะดูเหมือนกัน”

เอลียาห์จึงหันไปหาผู้ทำนายของเจ้าบาอัล   กล่าวว่า

“เลือกไปเลย  เลือกวัวไปหนึ่งตัวสำหรับพวกท่าน  เตรียมให้พร้อม  ท่านต้องทำอะไรบ้างก็ทำซะ  ”

พวกเขามากันหลายคน  ดังนั้นจึงช่วยกัน ฆ่าวัวตัวนั้น สับเป็นท่อนตามแบบของเขา และวางไว้บนแท่นบูชา

“ท่านพร้อมแล้วยัง  เอาล่ะ  ให้พวกท่านร้องออกนามเจ้าของท่าน   แต่… ห้ามจุดไฟเด็ดขาด!

ตั้งแต่เช้า…


สิ่งที่เขาทำก็คือ  ร้องออกนามเจ้าบาอัล   “ข้าแต่เจ้าบาอัล  โปรดตอบพวกข้าพเจ้าเถิด…. อย่านิ่งอยู่เลย”

พวกเขาคร่ำครวญ  โหยหวน  ร้องตะโกน  และเดินไปรอบ ๆ แท่น   เดินจนกระทั่ง เดินโซไปเซมาเพราะเหนื่อยยิ่งนัก

 

จนเที่ยง   ดวงอาทิตย์ตรงศีรษะพอดี  ก็ยังไม่มีไฟลงมา

เอลียาห์เยาะพวกเขา  กล่าวว่า

“ร้องให้ดัง ๆ   ร้องดังกว่านี้   ในเมื่อเจ้าของท่านเป็นพระ   ก็อาจติดเพียรภาวนาอยู่   หรือ อาจจะไปทุ่ง   เอ  หรือว่า กำลังหลับอยู่   ต้องช่วยกันปลุกหน่อย”

พวกเขาได้ยินดังนั้น เหมือนจะเชื่อ

จึงร้องเสียงดังขึ้นอีก

แถมยังเอาดาบมาเชือดเนื้อเถือหนังตัวเอง  เลือดพุ่งออกมาตามตัว

พวกเขาอ่อนเพลียลงเรื่อย ๆ

ภาพเขียนผู้ทำนายของเจ้าบาอัลกำลังร้องขอไฟ   โดย เจมส์ ทิสสอท (1836-1902)

บ่ายแล้ว… เขาคร่ำครวญ วิงวอนต่อไป  จนถึงเวลาถวายเครื่องบูชา  แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบมาจากเจ้าของเขา

“เจ้าบาอัล  โปรดเถิด  ฟังเสียงของพวกข้า  ขอส่งไฟลงมา  เผาแท่นบูชาที่ก่อไว้”

“โปรดเถิด”

“ส่งไฟมาเดี๋ยวนี้”

“อย่าทำเฉยสิ  เจ้า”

ทำอย่างไรดี

เจ้าไม่ฟัง

เอาไฟมาจุดดีไหม  ??      แต่เอลียาห์ห้ามเอาไว้ก่อนหน้านี้  ไม่ได้…

“โอ้ย… จะเอาวิธีไหน  ข้าเหนื่อยแล้วนะ”

รอยเลือดหยดเป็นวงรอบแท่นบูชาเต็มไปหมด…..

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.