Bubee Homepage

เสาที่มีชื่อ ๗-๒

ต่อจากเมื่อวาน

1 พงศ์กษัตริย์ 7:13-22

มีช่างคนหนึ่งที่เชี่ยวชาญงานทองสัมฤทธิ์    ทำงานเก่งมาก  แม่เป็นชนเผ่านัฟทาลี  ส่วนพ่อเป็นชาวเมืองไทระ   ไม่ว่าจะเป็นงานทองสัมฤทธิ์แบบใด เขาทำได้หมด  มีนามว่า หุราม

หลายคนคิดว่า การก่อสร้างพระราชวังของพระราชานั้น ต้องการความเชี่ยวชาญของชาวไทระ และชนชาติใกล้เคียงที่เคยก่อสร้างอาคารมาก่อนอย่างมาก   เพราะชนอิสราเอลต้องสู้รบมานาน  ไม่มีโอกาสสร้างอาคารที่ใหญ่โต  ดังนั้น การใช้ความสามารถของคนอื่นนั้น เป็นสิ่งที่พระราชาได้ทรงจัดการเป็นอย่างดี  ทรงเลือกคนเก่งที่สุดเข้ามาทำงานให้พระองค์

หุรามหล่อเสาหน้าพระวิหารสองต้น เขาให้ชื่อว่า เสายาคิน และเสาโบอาส  เป็นเสาทองสัมฤทธิ์มีเส้นผ่าศูนย์กลาง ประมาณ 1.8  เมตร สูง8.1 เมตร  และยังมีหัวเสาอีก 2.3 เมตร  เป็นเสาที่หนาและสูงมาก  หล่อออกมาจากทองสัมฤทธิ์  และหัวเสาประดับเป็นดอกไม้  มีโซ่ระย้าประดับ

ภาพจาก /www.landmark-lakewood.org

เสาทั้งสองมีความหมาย  ไม่ใ่ช่ตั้งชื่อไว้เฉย ๆ  ยาคินทางใต้ หมายความว่า พระเจ้าทรงสถาปนาไว้

ส่วนโบอาส เสาทางเหนือ ชื่อมีความหมายว่า  พระเจ้าทรงเป็นกำลัง

ความหมายของชื่อเสาทั้งสองนี้ สำคัญมาก

เพราะพระราชาซาโลมอนทรงทราบว่า พระวิหารแห่งนี้ จะต้องได้รับการสถาปนาจากพระเจ้า และพระเจ้าทรงเป็นกำลังในการสร้างจนสำเร็จ

เพราะเมื่อใดที่เหล่าคนอิสราเอลมาถวายเครื่องบูชา นมัสการพระเจ้า  เขาจะเห็นเสาทั้งสอง และระลึกว่า พระเจ้าจะทรงสถาปนา ตั้งเขาไว้ให้มั่นคง   และพระเจ้าทรงเป็นกำลังของเขา

และเมื่อเขามาเข้าใกล้พระเจ้า  สิ่งที่เขาได้รับแน่นอนคือ  พระเจ้าจะทรงช่วยยกชูชีวิตของพวกเขา  ทำให้พวกเขามีกำลังต่อไป  ….

เป็นเสาที่จะทำให้พระราชาองค์ต่อไปได้ระลึกว่า พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงสถาปนาเขาเป็นกษัตริย์ และจะเป็นกำลังให้เขาปกครอง

 

เป็นความหมายที่ดีเหลือเกิน

พระเจ้าทรงสถาปนา และพระเจ้าทรงเป็นกำลัง!

อ่านต่อพรุ่งนี้

ปิดการแสดงความคิดเห็น.