Bubee Homepage

แป้งไม่หมด น้ำมันไม่ขาด ๑๗-๓

ต่อจากเมื่อวาน

1 พงศ์กษัตริย์ 17:8-16

เมื่อน้ำในลำธารแห้ง… ก็ถึงเวลาที่ท่านเอลียาห์จะก้าวต่อไป

พระเจ้าทรงสั่งว่า “  เจ้าจงไปที่เมืองศาเรฟัท  อาศัยอยู่ที่นั่น เราบัญชาหญิงม่ายคนหนึ่งให้เลี้ยงดูเจ้า”

อะไรกัน?  คราวที่แล้วพระเจ้าทรงให้ไปอยู่ที่ถิ่นที่ไม่มีคน  และให้อีกามาเลี้ยง

ครั้งนี้จะให้ไปในเมืองของคนต่างชาติ   และหญิงม่ายที่ต้องการความช่วยเหลือมาเลี้ยงดู

พระเจ้าทรงประสงค์อะไรหรือ   ….. พระองค์ทรงต้องการให้เขารู้อะไรจากเหตุการณ์เหล่านี้?

แต่ท่านเอลียาห์ก็ไม่โต้แย้งสิ่งใด

ทำตามที่พระเจ้าทรงบัญชาทันที

เดินทางจากตะวันออกไปทางตะวันตก ขึ้นไปทางเหนือ

เมื่อใกล้ประตูเมืองศาเรฟัท เขาก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังเก็บฟืนอยู่    เขาจึงกล่าวว่า

“ขอน้ำนิดหน่อยใส่ถ้วยเล็ก ๆ มาให้ข้าเถอะ   จะได้ดื่มน้ำ”

ไม่ทราบนามผู้วาด  จาก http://lavistachurchofchrist.org

หญิงผู้นี้  มีน้ำใจมาก  เธอหันไปเพื่อจะเอาน้ำที่มีอยู่น้อยนิดในบ้าน มาให้คนแปลกหน้า  ท่านเอลียาห์กล่าวต่อไปอีก

“ขอเอาอาหารมาด้วยสักนิดก็ดีนะ  ขอบใจจริง ๆ ”

แต่เธอหันมา แปลกใจยิ่งนัก  ตอบว่า

“พระเจ้าของท่านทรงมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด  ดิฉันไม่มีอาหารที่ทำเสร็จ  มีแต่แป้งกำมือเดียวในหม้อ  และก็มีน้ำมันในไหอีกนิด  จริง ๆ แล้ว ดิฉันมาเก็บฟืนเพื่อที่จะเอากลับไปอบขนมปัง เพื่อให้ตัวเองกับลูก  นี่เป็นอาหารมื้อสุดท้ายของเรา   กินแล้ว เราก็จะรอความตาย”

การกันดารอาหารนั้น มีทั่วอิสราเอลและดินแดนใกล้เคียง

“อย่ากลัวไปเลย” ท่านเอลียาห์กล่าว  “จงไปทำตามที่พูดนั่นแหละ   ทำขนมก้อนเล็กให้ข้าก่อน  แล้วค่อยทำสำหรับตัวเองและลูกชาย

พระเจ้าทรงบอกข้าว่า แป้งในไหนั้นจะไม่หมด  และน้ำมันในไหก็จะไม่ขาด จนกว่าจะถึงวันที่พระเจ้าประทานฝนรดแผ่นดิน”

หญิงม่ายลูกหนึ่ง ฟังแล้วก็แปลกใจ

แต่เธอเชื่อ   และเชื่อฟังเอลียาห์

ไปทำตามที่ท่านเอลียาห์กล่าว  …. ดังนั้น ทั้งสามจึงได้กินอาหารต่อมาอีกหลายวัน

พระเจ้าทรงตั้งพระทัยที่จะเลี้ยงดูครอบครัวของหญิงม่ายผู้นี้

เพราะแป้งไม่หมด  น้ำมันไม่ขาด  ตามที่พระเจ้าตรัสจริง ๆ

 

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.