Bubee Homepage

ใครโกหก? ๓-๔

ต่อจากเมื่อวาน

1 พงศ์กษัตริย์ 3:16-28

กษัตริย์ในสมัยก่อนนั้น ทรงมีหน้าที่เป็นเหมือนผู้พิพากษาด้วย  โดยจะพิจารณาคดีที่ยากกว่าปกติ….

วันหนึ่ง

มีหญิงแม่ลูกอ่อนสองคนเข้าเฝ้าพระองค์  เรื่องราวที่เกิดขึ้น ไม่มีใครรู้เห็น นอกจากหญิงทั้งสองคน ไม่มีใครเป็นพยานได้  ดังนั้น ใครโกหก ใครพูดจริง เป็นสิ่งที่พระราชาจะต้องตัดสินพระทัย

เรื่องมีอยู่ว่า  หญิงทั้งสองคน ต่างมีลูกอ่อน  เด็กคนหนึ่งเกิดก่อนสามวัน

แม่ก็ต่างนอนกับลูก  ในบ้านเดียวกัน เราจะให้แม่คนหนึ่งชื่อนางสา  อีกคนหนึ่งชื่อนางปอน

นางสาทูลพระราชาว่า

“หม่อมฉันกับ นางปอน อยู่บ้านเดียวกัน เราท้องใกล้ ๆ กัน  หม่อมฉันคลอดลูกมา  แล้วอีกสามวันต่อมา นางปอนก็คลอดลูกเช่นกันเพค่ะ”

พระราชาทรงนิ่งฟัง

“ลูกของนางปอนตายไป เพราะนางปอนนอนทับลูก”

“พอเที่ยงคืน นางปอนก็เอาลูกของหม่อมฉันไปจากข้างตัวหม่อมฉัน  แล้วเอาลูกที่ตายแล้วมาวางไว้ในอกหม่อมฉัน”

เรื่องนี้แปลก

“เมื่อหม่อมฉันตื่นขึ้นมาจะให้นมลูก  ปรากฏว่า ลูกตายเสียแล้ว  แต่เมื่อหม่อมฉันมองดูจริง ๆ  เด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของหม่อมฉัน”

แต่นางปอนพูดขึ้นมาว่า

“ไม่ใช่สักหน่อย  เด็กที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของฉัน  แต่คนที่ตายเป็นลูกของเธอ”

นางสา ไม่ยอม  ตอบไปต่อพระพักตรพระราชาว่า

“เด็กที่ตายเป็นลูกของเธอ  แต่เด็กที่ยังเป็นอยู่  คือลูกของฉัน ”

ภาพวาดโดย นิโคลัส ปูแซง  (1594-1665)

 

สับสนไหม?

“เอาอย่างนี้”  พระราชาซาโลมอนตรัส

“เจ้าไปหยิบดาบมาให้เราเล่มหนึ่ง”   มหาดเล็กจึงถือดาบมาให้พระราชา

“เอาล่ะ  คราวนี้ก็แบ่งเด็กที่ยังมีชีวิตอยู่ออกเป็นสองท่อนแล้วกัน  ให้นางสาครึ่งตัว นางปอนครึ่งตัว”

ทุกคนในห้องนั้นตกตะลึง!

แต่คนที่เป็นแม่จริง ไม่สามารถทนเห็นลูกถูกฟันสองท่อนตายต่อหน้า…

“พระราชาเพค่ะ  โปรดอย่าทำอย่างนั้น  เอาลูกให้เขาไปเถิด”  ส่วนอีกคนกล่าวว่า

“ขอทรงแบ่งเด็กเลยเจ้าค่ะ    จะได้ไม่มีใครเป็นเจ้าของเด็ก”

พระราชาทรงหันไปตรัสกับมหาดเล็กว่า

“รู้แล้วนะว่า ใครเป็นแม่ตัวจริง   … เจ้าเอาเด็กให้กับนางคนแรกนั้น เพราะนางไม่ต้องการเห็นลูกตาย นางคือแม่ตัวจริง”

 

เรื่องราวนี้ รู้กันไปทั่วอิสราเอล ทำให้คนทั้งปวงตระหนักว่า พระราชาทรงพระปัญญายิ่งนัก  … และทรงพิพากษาตัดสินอย่างยุติธรรมจริง ๆ

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.