Bubee Homepage

ศึกของพระเจ้า ๒๐-๔

2  พงศาวดาร 20:20-24

เช้าตรู่วันต่อมา   พวกเขาตื่นเต้นกันมาก ลุกขึ้นตั้งแต่ยังไม่ฟ้าสาง ตั้งแถวทหารเพื่อ เดินทางไปยังถิ่นกันดารเทโคอาอย่างพร้อมเพรียงกัน   ใจของพวกเขาเต้นกันโครมครามเพราะอยากจะเห็นจริง ๆ ว่า พระเจ้าจะทรงทำอย่างไรกับศึกครั้งนี้

ก่อนที่จะออกเดินทาง  ราชาเยโฮชาฟัทได้ตรัสกับพวกเขา
“ชาวยูดาห์และชาวนครเยรูซาเล็มทั้งปวง  โปรดฟังข้าพเจ้า… ขอให้ท่านเชื่อองค์พระเจ้าของท่าน และท่านจะมั่นคง  จงเชื่อในคำกล่าวของผู้กล่าวคำของพระเจ้า  และท่านจะสำเร็จในการรบวันนี้”

ราชาเยโฮชาฟัทมิได้ทรงให้เขาวางใจในตัวพระองค์  แต่ทรงกำชับให้ทุกคนวางใจพระเจ้า   และจากการที่ได้ทรงปรึกษากับประชาชนของพระองค์  พระองค์ได้ทรงแตกต่างให้มีคนที่จะร้องเพลงถวายสรรเสริญพระเจ้าโดยสวมเสื้อที่บริสุทธิ์ พวกเขาไม่ได้อยู่ตรงกลางแถว แต่..จะต้องเป็นผู้ที่นำแถวออกไป!! พวกเขาต้องเป็นคนที่กล้าหาญมาก…

ใช่ซิ พวกเขากล้าหาญเพราะวางใจในพระเจ้า  เขาร้องว่า

“จงถวายคำขอบคุณแด่พระเจ้า  เพราะว่า ความรักมั่นคงของพระองค์นั้นดำรงอยู่นิรันดร์”

มหัศจรรย์มากจริง ๆ  เพราะว่า เมื่อเขาตั้งต้นร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า  พระเจ้าก็ทรงจัดกองพลซุ่มของพระองค์เองต่อสู้กับคนอัมโมน คนโอมอับและคนจากภูเขาเสอีร์  น่าจะเป็นกองทัพทูตสวรรค์ เพราะไม่ได้มีคนของราชาเยโฮชาฟัทเข้าไปร่วมด้วยเลย !!

แล้วใครจะมาสู้กองทัพของพระเจ้าได้  ศัตรูที่เข้ามาบุกยูดาห์ก็ต้องแตกพ่ายไม่เป็นท่า  สิ่งที่ประหลาดคือ คนโมอับกับอัมโมนได้ฆ่าฟันคนเสอีร์  เมื่อจัดการเสร็จ ก็กลับมาฆ่าฟันกันเองอีก  นี่มันอะไรกัน??

ดังนั้น เมื่อคนยูดาห์พากันขึ้นไปยังเนินสูง  มองลงมาเห็นสิ่งที่น่ากลัว สยอง จริง ๆ

นกแร้ง บินว่อนกันเต็มไปทั่วท้องฟ้า  และยังมีอีกมากมายที่รอดูอยู่บนต้นไม้…. มันกำลังพร้อมที่จะฉีกซากศพเหล่านี้เป็นอาหารโอชะ

และข้างล่างก็มีแต่ศพ  เลือดนองพื้นดิน  ไม่มีใครสักคนรอดชีวิตจากการสู้รบครั้งนี้เลย

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.