Bubee Homepage

ความภูมิใจที่อันตราย ๒๐-๓

 

2 พงศ์กษัตริย์ 20:12-21

หลังจากที่ราชาเฮเซคียาห์ทรงหายป่วย   พระองค์ก็ทรงจัดการปกครองให้เรียบร้อยมากยิ่งขึ้น  พระองค์ทรงตระหนักเสมอว่า ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะพระเจ้าทรงอนุญาต  …

ข่าวการป่วยของพระราชานั่น รู้ไปถึงเมโรดัค บาลาดันแห่งบาบิโลน    พระองค์จึงทรงส่งสาส์น และของกำนัลมาให้   เป็นการกระชับความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศให้แน่นแฟ้น  แต่… ก็ไม่มีใครจริงใจนักหรอก

เมื่อราชาเฮเซคียาห์ได้รับสาส์น ก็ปลาบปลื้มมาก

ถึงกับเป็นผู้ต้อนรับผู้ส่งสาส์น  ซึ่งเป็นนักการทูตนั้นด้วยพระองค์เอง   ที่สำคัญ  พระองค์ได้พาพวกเขาไปดูสมบัติในท้องพระคลัง…

ทำไมพระราชาถึงทรงทำเช่นนั้น?

ทรงให้พวกเขาดูเงินทอง  เครื่องเทศ น้ำมัน  อาวุธต่าง ๆ  ..ของมีค่าอื่น ๆ  ของหายาก  พระราชาทรงอวดพวกเขาให้ได้เห็นว่า เยรูซาเล็มนี้ไม่ด้อยไปกว่าประเทศอื่น ๆ  เลย

การทำเช่นนี้เสี่ยงเหลือเกิน  แต่พระราชากำลังรู้สึกภูมิใจที่ได้เป็นเพื่อนกับราชาแห่งบาบิโลน

 

อิสยาห์จึงเข้ามาเฝ้า  เขาเป็นห่วงพระราชาและประเทศมาก  เขาทูลถามพระราชาห้วน ๆ ว่า
“คนพวกนี้เป็นใครพะยะค่ะ?   พวกเขาพูดอะไรกันบ้าง?  มาจากไหน?”

พระราชาทรงยิ้มอย่างภาคภูมิ …

“นี่… เขามาจากเมืองบาบิโลนทางตะวันออกโน่นแนะ   ท่านไม่รู้หรือว่า บาบิโลนยิ่งใหญ่เพียงไร?”

“พะยะค่ะ”  อิสยาห์ตอบ “แล้วเขาเห็นอะไรในพระราชวังบ้าง?”

“อ๋อ..  เห็นทุกอย่างเลยล่ะ    ข้าให้พวกเขาดูของในท้องพระคลังทั้งหมดเลย”

… พระราชาไม่ทรงทราบเลยว่า  ทรงกำลังชี้โพรงให้กระรอก  ทรงนำโจรเข้าไปอวดทรัพย์สมบัติ!

“ขอพระราชาทรงฟังพระดำรัสของพระเจ้า  … จะถึงเวลานั้น  เวลาที่ทุกอย่างซึ่งเจ้าสะสมมา  ทุกอย่างที่บรรพบุรษได้สะสมมา   จะถูกยึดไปบาบิโลน!”

“ฮ้า… เจ้าว่าอะไรนะ?”

“สมบัติทั้งหมดจะถูกยึดไปหมด  ไม่มีเหลือ” อิสยาห์เสียงกร้าว

“ยิ่งกว่านั้น  ลูกหลานของพระราชาจะถูกกวาดไปเป็นเชลยด้วย  และมีคนที่จะต้องกลายเป็นขันทีในวังของกษัตริย์แห่งบาบิโลน”

“ขันที!  ลูกหลานของข้าต้องกลายเป็นขันที!”  พระราชาตกพระทัยมาก

แต่ทรงคิดในใจว่า … คงไม่เป็นไรมาก เพราะไม่ใช่ข้า…

“ที่พระเจ้าตรัสมานั้น ก็ดีอยู่”  เฮเซคียาห์ตรัส “เพราะว่า ในสมัยของเราก็จะสงบสุขและปลอดภัย”   พระราชาองค์นี้ช่างคิดสั้น ๆ ไม่คิดถึงลูกหลาน และคนรุ่นต่อไปเลย

…………………….

ปิดการแสดงความคิดเห็น.