Bubee Homepage

รางวัลของคนถ่อมใจ ๒๒-๒

2 พงศ์กษัตริย์ 22:12-20

ในการปกครองของยูดาห์สมัยนั้น จะมีสามฝ่ายที่สำคัญ ช่วยคานอำนาจ และช่วยกันดูแลประชาชน คือ

พระราชาผู้ปกครองประเทศ
มหาปุโรหิต ผู้ดูแลพระวิหารและการนมัสการของประชาชน
และผู้กล่าวคำของพระเจ้า ซึ่งจะเป็นคนที่นำคำของพระเจ้ามาบอกกล่าวให้พระราชาและประชาชนทราบถึงน้ำพระทัยของพระเจ้า

บุคคลทั้งสามนี้จะมีหน้าที่แตกต่างกันในการดูแลทุกข์สุขของประชาชน  นำให้ประชาชนได้ทำสิ่งที่ถูกต้อง  ตักเตือนและว่ากล่าวชี้นำสิ่งที่ดี ในทางของพระเจ้าอันจะนำให้เขาใกล้ชิดพระเจ้า และนำความรุ่งเรืองมาให้พวกเขา

ภาพจาก effectualgrace.com

ดังนั้น เมื่อพระราชาทรงทราบเหตุผลที่ทำให้บ้านเมืองไม่ได้อยู่เย็นเป็นสุข   พระราชาจึงทรงบัญชาให้ฮิลคียาซึ่งเป็นมหาปุโรหิต  อาหิคัม และอัคโบร์  รวมถึงชาฟาน ราชเลขา  และอาสายาห์มหาดเล็กรวมทั้งสิ้น 5 คน  ไปทูลถามพระเจ้าให้พระองค์

ราชาโยสิยาห์ทรงเรียกเขาทั้งห้ามา  ตรัสว่า
“พวกเจ้าจงไปถามพระเจ้าให้ข้า ประชาชน และคนทั้งปวงในยูดาห์   ถามถึงคำที่อยู่ในหนังสือธรรมบัญญัติของพระเจ้าที่เราเพิ่งค้นพบในพระวิหาร   ดูซิ  พระเจ้าทรงโกรธพวกเรายิ่งนัก  เป็นดั่งไฟที่เข้ามาเผาผลาญพวกเรา  ทั้งนี้เป็นเพราะบรรพบุรุษของเราไม่ได้เชื่อฟังคำในธรรมบัญญัติแม้แต่น้อย   ไม่ได้ทำตามสิ่งที่เขียนไว้ในธรรมบัญญัติเลย”

พระราชาทรงเห็นแจ้งว่า อะไรเป็นอะไร  แต่พระองค์อยากทรงทราบจากพระเจ้าว่า พระเจ้าจะมีพระดำรัสอย่างไรบ้าง

“พะยะค่ะ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้”

บุคคลสำคัญที่พวกเขาไปหา กลับไม่ใช่บุรุษผู้กล่าวคำของพระเจ้า   แต่ครั้งนี้ เขาไปพบกับนางฮุลดาห์  พระเจ้าทรงใช้ให้เธอทำหน้าที่เป็นผู้กล่าวคำของพระเจ้าในเวลานั้น   เธอเป็นภรรยาของชัลลุมซึ่งเป็นหลานของผู้ที่ดูแลเครื่องทรงของพระราชา

ทุกคนต่างนอบน้อมเพื่อฟังพระดำรัสของพระเจ้า

ฮุลดาห์กล่าวว่า  “พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้…

ให้กลับไปบอกบุรุษที่ใช้พวกท่านมาว่า  ดูเถิด เราจะนำหายนะมาสู่สถานที่นี้  มาสู่คนที่อาศัยอยู่ในนี้   ตามคำที่พระราชาแห่งยูดาห์ได้อ่านจากหนังสือธรรมบัญญัติ   เพราะพวกเขาได้ละทิ้งเรา และหันไปถวายเครื่องบูชาพระอื่น  พวกเขาได้ยั่วเย้าให้เราโกรธด้วยผลงานจากฝีมือของพวกเขา

ดังนั้น ความโกรธของเราถูกจุดขึ้นในที่นี้แล้ว  และมันจะดับไม่ได้
แต่สำหรับพระราชาแห่งยูดาห์ ผู้ได้ส่งพวกเจ้ามาถามพระเจ้า   ขอให้เจ้าไปทูลว่า  พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ …..จากการที่เจ้าได้ยินคำของเรา  ใจของเจ้าน้อมรับคำนั้น และเจ้าได้ถ่อมใจลงต่อหน้าเรา   เมื่อเจ้าได้ยินคำที่เรากล่าวโทษสถานที่นี้ และคนซึ่งอาศัยอยู่ในแผ่นดิน  โทษของพวกเขาคือ ที่นี้จะกลายเป็นที่ร้าง เป็นที่ถูกแช่งสาป
แต่เจ้าได้ฉีกเสื้อผ้าออกและร้องไห้แสวงหาเรา  และเราก็ได้ยินเสียงของเจ้า
ดังนั้น  ดูเถอะ พระราชาแห่งยูดาห์  เราจะรวมเจ้าไปกับบรรพบุรุษของเจ้า  และตาของเจ้าจะไม่ได้เห็นหายนะที่เราจะนำมายังสถานที่นี้  “

พวกเขาจึงกลับไปทูลเล่าให้พระราชาทรงทราบทุกประการ

 

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.