Bubee Homepage

เจ้าชายกับห้องซ่อน ๑๑-๒

2 พงศ์กษัตริย์ 11:4-12

เจ้าชายโยอาช  เป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ที่ต้องเข้าไปอยู่ในห้องเก็บที่นอนเป็นเวลานานถึง 6 ปี

ใครจะคิดว่า ห้องเก็บที่นอนจะมีเด็กเล็ก ๆ คนหนึ่งอาศัยอยู่พร้อมกับพี่เลี้ยงที่ซื่อสัตย์

เจ้าชายเป็นเด็กเลี้ยงง่าย  ถึงจะร้องไห้บ้าง แต่ห้องเก็บที่นอน ก็เก็บเสียงด้วย

คนที่รู้เรื่องราวนี้คือ  คุณน้าเยโฮเชบา     พี่เลี้ยง   และเยโฮยาดา ปุโรหิตซึ่งเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของยูดาห์เอง   พวกเขาจำต้องยอมจำนนให้พระนางอาธาลิยาห์ทำอะไรตามที่ประสงค์ทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องนี้ …. พวกเขามีแผนเพื่อช่วยประเทศชาติ

เจ้าชายได้รับการสอนเหมือนอย่างโรงเรียนบ้านไม่มีผิด  ต้องเรียนอ่าน เขียน และเรียนพระคำของพระเจ้าเท่าที่เด็กเล็ก ๆ คนหนึ่งจะเข้าใจได้

เจ้าชายโยอาชเล่นเหมือนเด็ก ๆ   แต่ต้องเล่นในห้องเก็บที่นอนเท่านั้น  ออกไปข้างนอกไม่ได้เด็ดขาด!  อยากดูอะไรข้างนอกก็แอบดูไม่ให้ใครเห็น

เวลาผ่านไป ในปีที่เจ็ด

เยโฮยาดาผู้เป็นปุโรหิต ทราบดีว่า ถึงเวลาแล้วที่จะต้องช่วยให้ยูดาห์กลับจากความบาป  ไม่ทำตามพระนางอาธาลิยาห์อีกต่อไป

พระองค์ทรงอายุเพียง 7 ปีเท่านั้น… แต่รอต่อไปไม่ได้แล้ว  เยโฮยาดาพร้อมที่จะช่วยเจ้าชายให้ครองประเทศได้   พระองค์มีสิทธิทุกประการที่จะเป็นกษัตริย์  เพราะทรงเป็นรัชทายาทองค์เดียวที่เหลืออยู่

ดังนั้น เยโฮยาดาจึงเรียกประชุมแม่ทัพ  และกองทหารรักษาพระองค์ที่พระนิเวศของพระเจ้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากวังนัก

ทุกคนแปลกใจที่ถูกเรียกตัวมาด่วนเช่นนี้

“ท่านเยโฮยาดาต้องการอะไรนะ?”

“นั่นซิ   พระราชินีก็ไม่ชอบให้พวกเรามาที่พระวิหารด้วย”  ทหารคุยกัน

“ถ้าทรงรู้เข้าคงเป็นเรื่องแน่…”

“ดูนั่้น ท่านเยโฮยาดาออกมาแล้ว”  คนหนึ่งชี้

เสียงพึมพัมที่ดังอยู่ในห้องสงบลงทันที  คราวนี้มีแต่ความเงียบ

ทุกคนอยากรู้ว่า เรื่องอะไร… สำคัญแค่ไหน

“วันนี้ ข้าขอทำพันธสัญญากับทหารผู้ซื่อสัตย์ต่อชาติทุกท่านว่า   สิ่งที่เราทำกันในวันนี้ เราจะทำเพื่อพระเจ้า และชาติของเราให้พ้นจากสิ่งชั่วร้าย”

เขาจึงทำพันธสัญญาต่อกันเป็นมั่นเหมาะ

นี่แสดงว่า ทหารจะต้องสัตย์ซื่อต่อเยโฮยาดาด้วย ….

“เมื่อเราทำสัญญากันแล้ว   ข้ามีผู้หนึ่งที่จะให้ท่านได้พบ”

ทุกคนเงียบ  ตั้งใจฟัง

แล้วเยโฮยาดาก็นำเจ้าชายน้อยออกมาให้ทหารทุกคนได้เห็น

“โฮ…… อืม…. ไม่น่าเชื่อ”   เหล่าทหารเข้าใจทันทีว่า  เด็กน้อยคนนี้ต้องเป็นคนสำคัญอย่างยิ่ง

“นี่คือองค์รัชทายาทของราชาอาหัสยาห์ซึ่งสิ้นไปแล้ว”

“ขอบคุณพระเจ้า   ขอบคุณพระเจ้า”  เสียงพึมพัมดังขึ้นในโถงพระวิหารนั้น

“ดังนั้น สิ่งที่พวกท่านต้องทำคือ การอารักขาพระองค์ให้ปลอดภัย”

มีการแบ่งทหารออกเพื่อรักษาความปลอดภัยเป็นกอง ๆ

“ทุกท่านจงอยู่ล้อมรอบพระราชา  ถืออาวุธไว้  หากใครมาใกล้แถวก็ให้ประหารเลย  ขอพวกท่านอยู่กับพระราชาเมื่อเสด็จเข้าออก”

ขณะที่มีการจัดกองทหารประจำที่รอบ ๆ พระนิเวศ   เจ้าชายโยอาชทรงมองดูด้วยความตื่นเต้นมาก  ทรงยิ้ม และทรงดีใจที่มีทหารเยอะแยะ   ทรงเคยอยู่แต่ในห้องเก็บที่นอน บัดนี้ กลายเป็นที่กว้างขวาง  แถมมีเพื่อนมากมายด้วย

แล้วในวันนั้นเอง เยโฮยาดา  ได้เชิญเจ้าชายออกมาอยู่ท่ามกลางเหล่าทหาร และสวมมงกุฎให้  มอบพระโอวาทของพระเจ้าให้   และเจิมพระองค์ให้เป็นกษัตริย์ของยูดาห์

ทหารทั้งหลายต่างดีใจกันยิ่งนัก  ตบมือกันกราว  และร้องตะโกนว่า

“ขอพระราชาจงทรงพระเจริญ!”

เจ้าชายเอง ดีใจที่สุดเพราะไม่ต้องอยู่ในห้องเก็บที่นอนอีกต่อไป …

และคราวนี้ก็จะมีเพื่อนเล่นเยอะแยะเลย

ปิดการแสดงความคิดเห็น.