Bubee Homepage

เผาเมือง…ลา ๒๕-๒

2 พงศ์กษัตริย์ 25:8-11

“ไฟไหม้   ไฟไหม้!  เร็ว… พวกเรา  มาช่วยกันดับไฟ”

เสียงของคนในกรุงเยรูซาเล็มซึ่งตอนนี้ เหมือนเมืองร้าง…ต่างแตกตื่นหาน้ำเพื่อจะดับไฟ

พวกเขาไม่อาจจะดับไฟได้  เพลิงได้โหมไหม้อย่างรวดเร็ว  และลูกไฟก็ใหญ่โตเกินที่พวกเขาจะทำอะไรไหว

มันไม่ใช่อุบัติเหตุ

แต่เป็นการวางเพลิง

เนบูซาระดาน ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ เดินทางมาเผาพระวิหารของพระเจ้าในกรุงเยรูซาเล็มด้วยตนเอง

ไม่เท่านั้น ยังเผาบ้านเรือนราษฎรที่มีอยู่ไม่กี่หลัง   เผาพระราชวัง  และกำแพงก็ถูกทำลาย

ไม่มีเหลือทั้งบ้าน  เมืองก็ไม่มีกำแพง

เมื่อเมืองไม่มีกำแพง  ก็ไม่ปลอดภัย

แน่นอน จะต้องมีโจรขโมยเข้ามาปล้นอีกหลังจากนี้

เสียงร้องคร่ำครวญของคนที่หลงเหลืออยู่ดังระงมไปทั่วเมือง

“กวาดพวกมันไปเป็นทาสที่บาบิโลนให้หมด”  คำสั่งนั้นดังก้อง

ผู้คนถูกจับมาเข้าแถว  ให้เดินเท้าไปทางตะวันออกเพื่อไปเป็นทาสยังเมืองไกล

“โอ พระเจ้า พระองค์ทรงทำลายพวกเราหมดแล้ว”  มีบางคนร้องคร่ำครวญ

“พวกเราไม่ได้กลับใจจริง ๆ   พวกเราไม่คิดว่า พระเจ้าจะทรงโกรธเรามากจนทำลายเยรูซาเล็ม”

ใช่แล้ว … เป็นเวลาที่พระเจ้าจะกวาดพวกเขาออกไปจากบ้านเกิดเมืองนอน   นี่เป็นโทษที่พระเจ้าทรงขนาบคนที่ไม่เชื่อฟังพระองค์

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.