Bubee Homepage

เสียงมหัศจรรย์ ๗-๑

ในช่วงเวลาที่พระราชาพบกับเอลีชานั่นเอง  มีชายโรคเรื้อนสี่คน นั่งหิวท้องกิ่วอยู่ที่ประตูเมือง

“เราจะมานั่งแกร่วอยู่ที่นี่จนตายกันไปหมดทำไม? “  คนหนึ่งพูดเปรยขึ้นมา

“ก็เราเข้าเมืองไม่ได้  ทุกคนจะไล่เราออกมา” เพื่อนตอบ   คนโรคเรื้อนถูกสั่งให้อาศัยอยู่นอกเมือง  ไม่ให้เข้าในเมืองเด็ดขาด เพราะจะนำเชื้อไปติดคนอื่น

“จะเข้าไปในเมืองก็ไม่มีประโยชน์  ยังไงก็ตาย  จะถูกหินขว้างตายเสียก่อน”

“นั่นซิ “  เพื่อนคล้อยตาม

“แต่ถ้านั่งที่นี่  ก็ตายเหมือนกัน”

“ข้าว่า …. เราน่าจะเข้าไปในค่ายของทหารซีเรียที่มาเฝ้านอกเมือง”

“ฮ้า!!!”  เพื่อนทั้งสามร้องพร้อมกัน

“ถ้าเขาไว้ชีวิตเรา  เราก็รอดตาย  อาจได้กินอะไรบ้าง แต่ถ้าเขาจะฆ่าเรา  ยังไง  ๆ เราก็ตายอยู่ดี  เอ็งจะว่าอย่างไร”

“นั่นซิ  ยังไงก็ตาย…. ข้าว่า น่าจะลองนะ”

ดังนั้น เย็นแล้ว .. ทั้งสี่จึงเดินกระโผลก กระเผลกกันไปที่ค่ายคนซีเรีย

“ระวังหน่อย  เอ็งนี่…. “

“ข้าว่ามันแปลก  ทำไมเงียบอย่างนี้?”

คนโรคเรื้อนบุกค่ายซีเรีย
ภาพเขียนโดย วิลเลียม โฮล

เขาทั้งสี่ ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยในค่ายนั้น

“กิน  กินกันเถอะ  ดูซิ มีอาหารกองไว้เต็มเลย”

“โอ้ย…. อะไรจะขนาดนี้  ขอบคุณพระเจ้า ดูซิ เรารอดตายแล้ว”

ทั้งสี่ต่างกินอาหารมากมาย จนต้องนอนกองอยู่กับพื้น

เขาเข้าไปสำรวจเกือบทุกเต้นท์  และแอบเอาเสื้อผ้า ทองคำ เงิน ไปซ่อนไว้

“รวยกันแล้วเรา…. ยอดจริง ๆ “

 

พวกเขาหารู้ไม่ว่า ทหารซีเรียนั้น หนีออกไปก่อนหน้านี้นิดเดียว

ฮี้ย!!   ฮี้ย!!   ฮี้ย!!   โช้ง เช้ง   กุบ  กุบ   กุบ    ซ้ายขวาซ้าย   ซ้ายขวาซ้าย

หนีกันแบบกระเจิดกระเจิง เพราะพระเจ้าทรงให้เขาได้ยินเสียงรถรบ เสียงม้า เป็นกองทัพใหญ่มาใกล้ค่ายของเขา

“พวกเรา หนีกันเถอะ สงสัยว่า พระราชาอิสราเอลไปจ้างคนฮิตไทต์ กับคนอียิปต์มาสู้กับเรา”

“ไป  … ไป  รีบหนีกันเถอะพวกเรา….. “

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.