Bubee Homepage

ข่าวถึงพระราชา ๑๘-๓

ต่อจากเมื่อวาน
2 ซามูเอล 18:19-33

จำอาหิมาอัสได้ไหม? เขาเป็นลูกชายของศาโดก ปุโรหิต เขากับโยนาธานเคยนำข่าวจากนครเยรูซาเล็มมาทูลพระราชา ทำให้พระองค์หนีข้าแม่น้ำจอร์แดนไปได้ทันท่วงที

พออาหิมาอัสรู้เรื่องของอับซาโลม  เขาก็รีบเข้ามาหาโยอาบทันที

“ขออนุญาตให้กระผมวิ่งนำข่าวไปทูลพระราชาว่า  พระเจ้าทรงช่วยให้พระองค์พ้นจากศัตรูแล้ว”

“อย่าเลยนะ  เจ้าไม่ใช่คนที่จะนำข่าววันนี้   เพราะว่าพระโอรสสิ้นไปแล้ว  เจ้าค่อยทำงานนี้โอกาสอื่นแล้วกัน” โยอาบตอบ   แล้วเขาก็หันไปสั่งคนชาวคูชข้าง  ๆ  ว่า

“จงไปรายงานทุกอย่างที่เจ้าเห็น ถวายพระราชา”

“ขอรับ”  เขาคำนับ  แล้วก็วิ่งออกไปทันที

แต่…. อาหิมาอัสยังไม่ยอมแพ้

“แต่ว่า…. ท่านขอรับ  ขอให้กระผมวิ่งตามเขาไปด้วย”

“อย่าไปเลย  ลูกเอ๋ย”  โยอาบตอบ “เจ้าจะวิ่งไปทำไม  เพราะข่าวครั้งนี้จะไม่ได้ทำให้เจ้าได้รางวัล”

“อย่างไรก็ช่างขอรับ  ข้าพเจ้าอยากจะวิ่งไป”

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปสิ”  โยอาบไม่อยากจะทนกับเรื่องเหล่านี้

ดังนั้น อาหิมาอัสก็เริ่มวิ่งตามชาวคูชคนนั้นไป   เขาวิ่งเร็วมาก  จนกระทั่งทัน  ในที่สุดก็วิ่งลัด ผ่านที่ราบเลยหน้าเขาไป

 

ขณะนั้นเอง พระราชากำลังประทับอยู่ที่ระหว่างประตูเมืองชั้นนอกกับชั้นใน    พระองค์ทรงกำลังรอข่าวอยู่อย่างกระวนกระวาย  ยามคนหนึ่งตะโกนว่า ”  มีชายคนหนึ่งวิ่งมาทางนี้พะยะค่ะ”   เขาตื่นเต้นมาก

“ฮื่ม… ถ้ามาคนเดียวคงมาบอกข่าวดี”  พระราชาตรัส

“มาอีกคนแล้วพะยะค่ะ  มีคนวิ่งมาสองคน”   ยามตะโกน

“คงมาแจ้งข่าวดีเหมือนกันล่ะซิ”  พระราชาเริ่มอุ่นพระทัย

“คนแรก น่าจะเป็นอาหิมาอัส  บุตรชายท่านศาโดกพะยะค่ะ”

“เขา้เป็นคนดีทีเดียว  เขาน่าจะนำข่าวดีมากบอกเรา”   พระราชาทรงรู้สึกดีขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่ออาหิมาอัสมาถึง  เขาก็กราบทูลทันทีว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีพะยะค่ะ”

“สรรเสริญองค์พระเป็นเจ้าของฝ่าพระบาท  พระเจ้าได้ประทานผู้ที่บังอาจต่อต้านพระราชาให้กับฝ่าพระบาทแล้ว”

แต่พระราชาดาวิดยังไม่ค่อยจะสนพระทัยกับคำพูดของอาหิมาอัสนัก

“ลูกอับซาโลมปลอดภัยดีใช่ไหม?”

“เออ  …. ตอนที่ท่านโยอาบใช้ข้าทาสมานั้น  เห็นผู้คนกำลังวุ่่นวายโกลาหล   จึงไม่ทราบว่า เรื่องเป็นอย่างไร”  เขาโกหก

“ถ้าอย่างนั้น เจ้ารออยู่ตรงนี้ก่อน”  พระราชาตรัสสั่ง  พระองค์ทรงประสงค์ต้องการฟังข่าวจากอีกคน

“ข้าแต่พระราชา”  ชาวคูชเริ่มทูล “ข้าทาสนำข่าวดีมากราบทูลพะยะค่ะ”

“ว่ามาเร็ว ๆ  ”  พระราชาร้อนพระทัย

“วันนี้  องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงช่วยให้ฝ่าพระบาทรอดพ้นจากเงื้อมมือของคนที่คิดร้าย ทรยศต่อฝ่าพระบาท”

แต่พระราชาต้องการข่าวที่ตรงไปตรงมา

“ลูกอับซาโลมปลอดภัยใช่ไหม?”

“ขอให้ศัตรูทั้งปวงและคนที่คิดร้ายต่อพระราชา  เป็นอย่างพระโอรสเถิด”  เขาตอบ

เท่านั้นเอง พระราชาก็ทรงรู้สึกตีบตันขึ้นมา  พระองค์ทรงรู้แล้วว่า มันหมายความว่าอย่างไร

ภาพจาก Wikimedia Commons  เป็นภาพทำขึ้นเมื่อ 1903 โดย  Providence Lithograph Company

พระราชาทรงลุกขึ้น   และเดินเข้าไปยังที่ประทับ  ทรงร้องไห้ไปตลอดทาง  ทรงคร่ำครวญเสียงดังจนทุกคนได้ยินว่า

“อับซาโลม  ลูกของพ่อ!  ลูกพ่อ  ลูกของพ่อ อับซาโลมเอ๋ย….   พ่อน่าจะตายแทนเจ้า

โอ อับซาโลม  ลูกของพ่อ!   ลูกของพ่อ….”

พระราชาดาวิดทรงรู้ดีว่า  สิ่งที่เกิดขึ้นกับอับซาโลมเป็นผลจากความผิดของพระองค์เอง  พระองค์จึงทรงยิ่งเป็นทุกข์หนักและอยากจะตายแทนเขา   ไม่มีแล้ว  ลูกชาย  ไม่มีแล้วที่จะให้ทุกสิ่งกลับมาดี  ทุกอย่างกำลังเป็นจริง และผ่านไป ตามคำที่พระเจ้าทรงให้ไว้กับพระราชา

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.