Bubee Homepage

จากเฮโบรนสู่เยรูซาเล็ม ๕-๒

ต่อจากเมื่อวาน

2 ซามูเอล 5:6-15 , 1 พงศาวดาร 3:5-9,14:1-17

ที่เมืองเยรูซาเล็ม  ซึ่งอยู่ทางเหนือของเฮโบรน   มีชาวเยบุสอาศัยอยู่  พวกเขาไม่ใช่คนเชื้อสายอิสราเอล  และแน่นนอนว่า พระราชาดาวิดต้องยึดเมืองนี้ไว้เพื่อให้ทั้งแผ่นดินอยู่ใต้การปกครองเดียวกัน

แต่ชาวเยบุสนั้น มองราชาดาวิดไม่เหมือนคนอื่น

“เชอะ  เ้จ้าดาวิดเข้ามาในเมืองนี้ไม่ได้หรอก  คนง่อย คนตาบอดของเมืองนี้ ยังสามารถโยนเจ้าออกไปจากเมืองได้”  แล้วก็หัวเราะเยาะกันอย่างสนุกสนาน

พวกเขาคิดว่า พระราชาดาวิดก็งั้น  ๆ   ไม่ได้มีพิษสง  ไม่เก่งกาจอะไร

แต่แล้ว ราชาดาวิด กลับยึดป้อมปราการของเมืองเยรูซาเล็ม ที่เรียกว่า ป้อมแห่งศิโยนได้โดยง่าย

“เอาอย่างนี้  เราจะต้องเข้าไปทางคลองส่งน้ำของเมือง  จะได้ประชิดตัวและพิชิตเมือง   เราจะสังหารคนง่อย และคนตาบอดที่เป็นศัตรูของเรา ”  ทหารรับแผนรบจากดาวิด และสามารถยึดเมืองได้อย่างไม่มีปัญหาเลย

ใคร ๆ จึงพูดกันว่า  ”อย่างนี้คนตาบอดกับคนง่อย  คงไม่ได้เข้าวังของท่านดาวิดนะ”

เมืองนี้จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่า  เมืองดาวิด

ในช่วงแรก   ๆ   พระราชาดาวิดเอง ได้พักอยู่แนวป้อมปราการของเมือง

สถานที่ซึ่งนักโบราณคดีทางพระคัมภีร์เชื่อว่าเป็นจุดที่ท่านดาวิดสร้างวัง   ภาพจากhttp://scripturechildren.wordpress.com

แล้วจากนั้นมา ก็ได้สร้างบ้านเมืองรอบ ๆ   เข้าไปข้างใน  สร้างวังที่สวยงาม  โดยมีกษัตริย์ฮีรามแห่งไทระส่งไม้ซุงสีดาร์รวมทั้งช่างไม้ ช่างก่อสร้างเข้ามาช่วยสร้างราชวังของราชาดาวิด

 

ที่สำคัญ

ที่ทุกคนได้เห็นคือ

พระเจ้าประทับกับราชาดาวิดในการทำศึก  ในชีวิตทุก ๆ วันของท่านเสมอ   ทำให้ท่านดาวิดนี้ยิ่งใหญ่ขึ้นไปเรื่อย  ๆ

และในใจของท่านดาวิดเอง  ก็ประจักษ์ชัดว่า   พระเจ้าเอง ทรงเป็นผู้ที่สถาปนาตัวเขาคนนี้ที่เคยเป็นเด็กเลี้ยงแกะ  คนนี้ที่เคยเป็นผู้ลี้ภัย ให้เป็นราชาปกครองเหนืออิสราเอล  และที่พระองค์ทรงอยู่กับดาวิด….ก็เพราะว่า พระเจ้าทรงเห็นแก่อิสราเอล  ซึ่งทรงรับเป็นประชากรของพระองค์

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.