Bubee Homepage

ชำระแค้น ๑๓-๔

ต่อจากเมื่อวาน

2 ซามูเอล 13:28-33

ขณะที่งานเลี้ยงกำลังไปได้ด้วยดี  ทุกคนสนุกสนานกันเต็มที่  พี่ชาย น้องชายต่างมากันพร้อมหน้า  แม้จะต่างมารดากัน

ระหว่างนั้น   คนที่กังวลอยู่ก็คือ ราชาดาวิด  ….. ไม่ทรงแน่พระทัยว่า จะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า

ในงานเลี้ยงนั้นเอง

อับซาโลมรู้ว่า เวลาที่จะชำระแค้นใกล้เข้ามาเต็มที

เขามองอัมโนนอยู่ห่าง ๆ   กล่าวกับคนใกล้ชิดว่า

“รอจนอัมโนนเมาเต็มที่  เมื่อเราให้สัญญาณว่า ฆ่า!  เจ้าก็สังหารเขาเลย ไม่ต้องกลัว  เพราะเราเป็นคนบงการ ดังนั้น เรารับผิดชอบทุกอย่าง  แค่เจ้าใจกล้า เข้มแข็งเข้าไว้  เข้าใจไหม?”

“ขอรับ  นายท่าน”

เมื่ออัมโนนเมาได้ที่จริง ๆ  ….   ไม่มีทางที่จะลุกขึ้นสู้ใครได้  อับซาโลมให้สัญญาณ

ลูกน้อง ทำตามคำสั่งทันที  ไม่มีรีรอ !

ภาพเสก็ตช์โดย Guercino  1628  ปากกา,พู่กัน,หมึกสีน้ำตาล

“เฮ้ย!! นี่มันอะไรกัน?” น้องชายอีกคนร้องเสียงดัง

“พวกเรา  หนีออกจากที่นี่  เร็ว!!” พวกเขาไม่เข้าใจว่า อับซาโลมต้องการฆ่าเพียงอัมโนนเท่านั้น  เขาไม่ได้คิดที่จะทำอะไรกับพี่น้องคนอื่น   พี่น้องเหล่านั้นเป็นเพียงฉากประกอบที่จะทำให้งานเลี้ยงนี้เกิดขึ้นได้เท่านั้น

พวกโอรสของพระราชาดาวิดต่างพากันแตกตื่น

ต่างก็รีบวิ่งไปหาล่อ  ซึ่งเป็นพาหนะของแต่ละคน

“ชิ้ว   ชิ้ว   ไป   รีบไป  เร็วซิ  ไอ้ล่อโง่!”

ทุกคนต่างเอาแซ่ตีล่อเพื่อให้มันวิ่ง  …….

ทุกคนต่างรู้หลบเป็นปีก  รู้หลีกเป็นหาง

พวกเขารู้ดีว่า ต้องหนีอย่างไร   ต่างคน ต่างมุ่งกลับไปนครเยรูซาเล็ม

 

ขณะนั้นเอง  มีคนที่เร็วกว่าโอรสเหล่านั้น   เขามาเฝ้าพระราชาที่วังก่อนใคร ๆ

“ข้าแต่พระราชา  ท่านอับซาโลมได้สังหารราชโอรสทุกคน   ไม่เหลือรอดสักคนเดียวพะยะค่ะ”

ชายคนนี้ คงไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น !

แต่รีบมาบอก…. เพื่อเขาจะเป็นคนแรกที่บอกข่าวให้แก่กษัตริย์

พระราชาดาวิดทรงได้ยินดังนั้น ก็พระทัยหายวาบ….

…..นึกแล้ว!  นึกแล้วเชียว !   ข้าไม่น่าอนุญาตให้ลูก ๆ  ไปกินเลี้ยงด้วยกันอย่างนั้นเลย

อันตรายจริง ๆ  ดูซิ..ความไม่รอบคอบของพ่อ  ….. ราชาดาวิดรู้สึกเสียพระทัยมาก ทรงฉีกฉลองพระองค์ และทอดพระกายลงพื้นคร่ำครวญ ร้องไห้…. ข้าราชการเห็นดังนั้น  ก็ทำตามพระองค์ไปด้วย

แต่… มีคนเจ้าเล่ห์คนหนึ่ง ซึ่งเป็นต้นตอของเรื่องราวทั้งหมด

“พระราชา… ขออย่าทรงโปรดคิดว่า พระโอรสทรงเสียชีวิตหมด   ท่านอัมโนนเท่านั้นที่ท่านอับซาโลมต้องการสังหาร  ขอทรงคิดดูดี ๆ ซิพะยะค่ะ”  เขาคือ โยนาดับ  หลานชายของพระราชาเอง    เขาเป็นคนแนะให้อัมโนนนอนป่วยและข่มขืนทามาร์เมื่อสองปีก่อน    ไม่มีใครรู้ว่า เขาต้องการอะไร

“เรื่องนี้ ข้าทาสของพระองค์ทราบอยู่แล้ว   ท่านอับซาโลมวางแผนจะฆ่าท่านอัมโนนมาตั้งแต่วันที่ทามาร์ถูกพี่ชายตัวเองข่มขืน    ขอฝ่าพระบาทอย่าทรงกลุ้มพระทัย เพราะมีเพียงท่านอัมโนนผู้เดียวที่สิ้นชีวิต”

คนข้างตัวพระราชา รู้ดีว่า  จะเกิดอะไร  แต่ก็ไม่ห้าม ทำเอาหูไปนาเอาตาไปไร่

เวลานี้เขากลับมาปลอบใจพระราชา

คนแบบนี้ หน้าเนื้อใจเสือจริง ๆ

ไม่รู้เลยว่า ใจของเขาลึก ๆ แล้ว ต้องการอะไรกันแน่!

แต่ที่แน่นอนในเวลานี้คือ

โอรสหัวปี สิ้นไปแล้ว

พระราชาเสียพระทัยมาก

ทรงร้องไห้…. ทรงคิดถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้น  และทรงยอมรับว่า  นี่เป็นผลแห่งบาปของพระองค์เอง!!

 

อ่านต่อพรุ่งนี้

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.