Bubee Homepage

ปราบจนราบคาบ ๑๒-๖

ต่อจากเมื่อวาน

2 ซามูเอล 12:26-31

ครั้งที่โยอาบไปทำสงครามกับอัมโมน  จนกระทั่งถึงวันที่อุรียาห์เสียชีวิต  จนมาถึงวันนี้ ก็ล่วงเลยมาเป็นปีแล้ว

แต่สงครามยังไม่จบลงง่าย ๆ   ดูเหมือนว่าตลอดระยะเวลาที่ราชาดาวิดยังทรงไม่รู้สำนึกพระองค์นั้น  การสงครามก็ยังยืดเยื้อต่อไปเรื่อย  ๆ   แต่เมื่อพระราชากลับพระทัยใหม่  ทุกสิ่งก็ดีขึ้นสำหรับอิสราเอล

วันหนึ่งราชาดาวิด ก็ได้ข่าวจากโยอาบ  แม่ทัพ

“ข้าทาสของพระองค์ สามารถยึดเมืองรับบาห์ได้แล้ว  ยึดน้ำพุของเมืองไว้    ดังนั้น ขอพระราชารวบรวมพลมาตีเมืองให้สำเร็จเสร็จสิ้น   เกรงว่า หากข้าทาสตีเมืองได้   เมืองนั้นจะถูกเรียกชื่อตามชื่อของข้าทาส”

 

เมื่อได้ข่าวดังนั้น ราชาดาวิดจึงรวบรวมทหารที่เหลือ  ยกไปทางตะวันออก  ตีเมืองรับบาห์จนยึดเมืองได้จริง   ตอนนี้ พระราชาอยู่ในสภาพที่กลับมาคืนดีกับพระเจ้าแล้ว   พระองค์ทรงรู้แล้วว่า สมควรจะทำสงครามอย่างไร   หากพระราชาไม่ทรงฟังเสียงของนาธัน  คงไม่สามารถพิชิตศึกได้… พระหัตถ์ของพระเจ้าจะไม่ทรงช่วยพระราชา

พระองค์ทรงริบมงกุฎจากกษัตริย์เมือง  มันเป็นมงกุฎทองคำที่หนักมาก   มีเพชร และอัญมณีประดับอยู่   พวกเขาได้สวมมงกุฎนั้นถวายราชาดาวิด  ยิ่งกว่านั้นยังริบสมบัติของเมือง  ชาวเมืองอีกมากมาย

เมืองรับบาห์กลายเป็นเมืองขึ้นของอิสราเอล  และราชาดาวิดบังคับให้พวกเขาจึงต้องทำงานหนัก  ทำงานไม้  ทำอิฐเพื่อส่งให้อิสราเอล  อัมโมนเคยร้ายกับอิสราเอลยิ่งนัก  เคยคิดจะทะลวงตาของคนเมืองเยเบชกิเลอาด ทั้งหมด   โลกสมัยโบราณนี้มันน่ากลัวจริง  ๆ

ไม่เฉพาะเมืองรับบาห์  แต่หัวเมืองของคนอัมโมนทั้งหมด

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย  พระราชาจึงทรงยกทัพกลับมาที่นครเยรูซาเล็ม

 

อ่านต่อพรุ่งนี้

ปิดการแสดงความคิดเห็น.