Bubee Homepage

ปริศนาที่ถูกแก้ ๑๔-๒

ต่อจากเมื่อวาน

2 ซามูเอล 14:8-17

เมื่อพระราชาทรงฟังเรื่องราวของหญิงม่ายจบ  ก็ตรัสว่า

“เจ้ากลับไปบ้านแล้วกัน  เราเองจะดูแลเรื่องนี้ให้เจ้า”

ดังนั้น หญิงม่ายจากเทโคอาจึงทูลพระราชาดาวิดว่า   “พระราชาผู้ทรงเป็นเจ้านายของหม่อมฉัน   ขอให้โทษตกอยู่ที่หม่อมฉัน และครอบครัวของบิดาหม่อมฉันเถิด   และให้พระราชา และพระบัลลังก์ของพระองค์ปราศจากความผิด”

พระราชาจึงทรงตอบเธอว่า ” ใครก็ตามที่มาพูดอะไรกับเจ้า  ให้พาเขามาหาเรา   แล้วจากนั้น เขาจะแตะต้องเจ้าไม่ได้เลย”

นางกล่าวต่อไป ” ขอพระราชาทรงโปรดระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้า  และขออย่าทรงยอมให้คนที่จะมาแก้แค้นนั้นทำลายชีวิตอีก  มิฉะนั้น พวกเขาจะสังหารลูกชายของหม่อมฉันแน่นอน”

“เพราะพระเจ้าทรงดำรงอยู่   แม้ผมของลูกชายเจ้าสักเส้นจะไม่ตกถึงดิน”  พระราชาทรงยืนยันว่าลูกชายของนางจะปลอดภัย

“ถ้าเช่นนั้น  หม่อมฉันจะขอทูลอนุญาตอีกเรื่องหนึ่งเพค่ะ”

“ว่ามาเลย  เราฟังอยู่”   แปลกที่พระราชาทรงอดทนต่อหญิงม่ายคนนี้มากเหลือเกิน

ภาพถ่าย ศึกษาพระราชาดาวิด  โดย Julia Margaret Cameron:
19th Century Photographer of Genius   1866
ภาพจาก commons.wikimedia.org

หญิงม่ายจะพูดอะไรหรือ

น่าแปลกเหลือเกิน

“ข้าแต่พระราชา  ดังนั้น เหตุใดพระองค์จึง……….”

 

ครั้งนี้  หญิงม่ายทูลความยาวยืด  ทำให้พระราชาทรงคิด  เพราะนางพยายามสื่อให้พระราชาทรงรู้ว่า

การที่อับซาโลมยังต้องหลบหนีอยู่นั้น ไม่เป็นผลดีต่ออิสราเอลเลย  ความแค้นเคืองก็ยังคุกรุ่นในครอบครัว

หากพระราชาทรงมีพระเมตตาต่อลูกชายของนางที่พระองค์ไม่ทรงรู้จักสักนิด

เหตุใดจึงไม่ทรงยกโทษให้กับอับซาโลมที่ได้ฆ่าพี่ชายของตนเล่า…..

ใช่สินะ  เมื่อพระราชาทรงทำผิด  และพระเจ้ายังทรงกรุณาไว้ชีวิต

ทำไมพระราชาจึงไม่ทำอย่างนั้นกับอับซาโลมด้วย

แต่ทั้งหมดนี้ นางพูดอย่างอ้อม ๆ   ทำให้เหมือนปริศนา  และในที่สุด

“ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าของพระราชา  ทรงอยู่กับพระองค์เพค่ะ”

พระราชาทรงเข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้ง

แม่ม่ายคนนี้ไม่ได้มีลูกชายที่ถูกฆ่า  แต่นางกำลังหมายถึงอัมโนนและอับซาโลมต่างหาก

ใคร… ใครเป็นคนสั่งให้นางทำเช่นนี้?

 

อ่านต่อพรุ่งนี้

 

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.