Bubee Homepage

โอกาสทองของศิบา๑๖-๑

ต่อจากเมื่อวาน

2 ซามูเอล 16:1-4

หลังจากที่พระราชาทรงบัญชาให้หุชัยกลับไปอยู่ในนครเยรูซาเล็ม เพื่อกั้นไม่ให้คำแนะนำของอาหิโธเฟลได้สำเร็จผล  พระองค์ก็ดำเนินต่อไป  ก็พบกับศิบา ซึ่งเป็นหัวหน้าคนรับใช้ของเมฟีโบเชทมาคอยอยู่

เมฟีโบเชทเป็นลูกชายของโยนาธานซึ่งเดินไม่ได้    โยนาธานเป็นเพื่อนรักที่สุดของพระราชาในวัยหนุ่ม  เมฟีโบเชทได้รับกรุณาจากพระราชาให้ได้ร่วมโต๊ะเสวย  ได้รับบ้าน ที่ดิน และคนรับใช้ซึ่งเมฟีโบเชทรู้สึกซาบซึ้งในน้ำพระทัยของดาวิดเป็นอย่างยิ่ง

แต่วันนี้ พระราชาได้พบกับศิบาเท่านั้น  เขามีลาแบกของมาด้วยสองตัว

สิ่งที่เอามานั้นก็เป็นขนมปัง  ขนมลูกเกด   มะเดื่อแผ่น เหล่านี้เป็นร้อย  และเหล้าองุ่นหนึ่งถุง

“เจ้าเอาของพวกนี้มาทำไมกัน?”  พระราชาตรัสถาม

“ลาสองตัวนี้ สำหรับคนของฝ่าพระบาท จะได้ใช้ขี่เดินทางพะยะค่ะ”  ศิบาตอบ   ดูเหมือนเขาช่างมีความคิดและมีน้ำใจเสียจริง

“ส่วนขนมฟัง กับผลไม้ และขนมสำหรับรับประทาน   เหล้าองุ่นก็สำหรับคนที่อ่อนแรงเมื่อเดินทางไปในถิ่นกันดาร”

“ขอบใจนะ   เอ… แล้วหลานของท่านซาอูลล่ะ  ไปไหน?”  ดาวิดหมายถึงเมฟีโบเชท

“อ๋อ  ท่านพักในนครเยรูซาเล็ม  เพราะคิดว่า อาณาจักรอิสราเอลจะกลับมาเป็นของท่าน”  ศิบาโกหกซึ่ง ๆ  หน้า

สภาพของพื้นที่ซึ่งพระราชาจะต้องเดินทางหนีอับซาโลม
(ภาพนี้เป็นทะเลทรายเนเกบทางภาคใต้ ไม่ใช่สถานที่จริง แต่เป็นสภาพที่คล้าย ๆ กัน)

ภาพจากwikipedia ภายใต้ creative commons

แต่ขณะนั้น ราชาดาวิดกำลังทุกข์พระทัย  กำลังรู้สึกผิดหวังกับลูกชายของตนเอง  ดังนั้นเมื่อศิบาพูดถึงลูกชายของเพื่อนรักจึงคิดตามไปทันทีว่า เป็นความจริง

“ถ้าอย่างนั้น ทุกอย่างที่เป็นของ ๆ เมฟีโบเชทก็เป็นของเจ้าแล้วนะ”  พระราชาอนุญาต

“ขอถวายพระพร   ขอให้ข้าทาสเป็นที่โปรดปรานของฝ่าพระบาทเถิดพะยะค่ะ”   ศิบาเป็นสุขมาก  เพราะบัดนี้  ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของเมฟีโบเชทจะมาเป็นของเขา

มันสมควรแล้วล่ะ …. เขาคิด …. ก็เราเฝ้ารับใช้เจ้าง่อยมาตั้งนานแล้ว  นี่แหละคือรางวัลของเรา….

อ่านต่อพรุ่งนี้

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.