Bubee Homepage

ไม่น่าตามไปเลย ๒-๕

ต่อจากเมื่อวาน

2 ซามูเอล 2:18-23

 

จริง ๆ  แล้วการต่อสู้ในวันนั้น  ฝ่ายของท่านดาวิดเป็นฝ่ายชนะ  และอับเนอร์เป็นฝ่ายแพ้

ดังนั้น อับเนอร์บุตรเนอร์จึงรีบหนีออกไปจากตรงนั้น   การแพ้ครั้งนี้ เหมือนจะชี้ให้เห็นว่า ฝ่ายของกษัตริย์ที่อับเนอร์แต่งตั้งขึ้นมา คืออิชโบเชทนั้น เป็นผู้พ่ายแพ้ตามไปด้วย

แต่มีคนหนึ่ง ไม่ยอมให้อับเนอร์หนีไปง่าย ๆ

เขาคิดว่า น่าจะจัดการฝ่ายโน้นให้สิ้นซาก  หากอับเนอร์ตายไป   อำนาจการปกครองทั้งหมดก็จะเป็นของท่านดาวิด  เจ้านายของเขา

เขาจึงรีบวิ่งตามอับเนอร์ไป

อับเนอร์วิ่งเร็วก็จริง   แต่อับเนอร์ก็อายุมากแล้ว    แต่ชายคนที่วิ่งตามเขาไปนี้ ฝีเท้าเร็วเหมือนตัวละมั่ง

ใคร  ๆ ก็รู้ว่า ละมั่งนั้นทั้งสวยงาม และวิ่งเร็วราวกับลม

เขาชื่อ อาสาเฮล  เป็นน้องของโยอาบนั่นเอง

อาสาเฮลวิ่งหน้าตั้ง  ไม่หันซ้าย  หรือขวา

ไม่มีอะไรทำให้เขาละสายตาไปจากอับเนอร์ได้ !

ขณะนั้นเอง  อับเนอร์หันมา  ร้องว่า  ”นั่นเจ้า   อาสาเฮลรึ?”   พวกเขาต้องรู้จักกันมาก่อนแน่นอน

“ใช่แล้ว  ข้าเอง ”

“เจ้าน่าจะไปทางซ้ายหรือขวา….”    …. “แล้วก็ไปฉวยอาวุธจากใครก็ได้มาก่อน….” อับเนอร์ตะโกนพลาง  วิ่งพลาง

ดูเหมือนว่า อาสาเฮลจะวิ่งมาตัวเปล่า!

เขาคิดว่าจะจัดการกับอับเนอร์ด้วยมือเปล่าหรือ?

อาสาเฮลก็ไม่ฟังเสียงของอับเนอร์  

เขายังคงวิ่งหน้าตั้งตามต่อไป  ใกล้แล้ว  ใกล้จะถึงแล้ว  จะให้หันไปไหนเล่า?

“อาสาเฮล…”  อับเนอร์ยังคงวิ่งต่อไป

“เจ้าจะให้ข้าตีเจ้าลงไปกองพื้นทำไม?  แล้วข้าจะมองหน้าพี่ชายเจ้าได้อย่างไรกัน?” อับเนอร์ไม่ต้องการทำร้ายอาสาเฮลแม้แต่นิด

แต่อาสาเฮลก็ไม่ฟัง

เขาคิดอย่างเดียวว่า จะต้องจับอับเนอร์ให้ได้

เขาลืมไปว่า  อับเนอร์มีประสบการณ์การรบมากกว่าเขายิ่งนัก
เขาคงเห็นว่า ท่านดาวิดเก่งกว่าเยอะ  เขาก็น่าจะเก่งกว่าด้วย

ดังนั้น

เมื่ออาสาเอลไม่ยอมทำตาม  แต่ยังคงตามติดอับเนอร์

อับเนอร์จึงหันขวับมาทันที!  เขาหยุดกึก

แล้วเอาหอกด้านที่เป็นด้ามถือ  แทงลงไปที่ท้องของอาสาเฮล  หอกนั้นทะลุถึงหลัง!

ภาพโดย เจมส์ ทิสสอท (1836-1902)

“โอ้ยยยย….      อากกส์….”

เสียงอาสาเฮลดังลั่น  ทำให้คนที่วิ่งตามมานั้น  ยืนตะลึง  กับที่   พวกเขานิ่งราวกับโดนสายฟ้าฟาด!

อาสาเฮลทรุดตัวลง  แล้วล้มคว่ำ  สิ้นลมหายใจ  นอนจมกองเลือดอยู่ตรงนั้นเอง…………

 

อ่านต่อพรุ่งนี้

 

 

ปิดการแสดงความคิดเห็น.