เยเรมีย์ 51-9 เพื่อความสูญเปล่า!

เยเรมีย์ 51:52-58

ดังนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ

ดูเถิด วันหนึ่งจะมาถึง

เมื่อเราจะลงโทษเทวรูปต่าง ๆ ของบาบิโลน

เหล่าคนที่บาดเจ็บจะร้องครวญครางทั่วแผ่นดิน

แม้บาบิโลนจะไปสูงถึงฟ้าสวรรค์   แม้จะเสริมให้ป้อมสูงนั้นยิ่งแข็งแกร่ง

แต่ผู้ทำลายจากเราก็จะมาต่อสู้กับบาบิโลน   องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ

เสียงหนึ่ง!  เสียงร้องจากบาบิโลน!

เสียงดังกึกก้องของความหายนะดังมาจากแผ่นดินเคลเดีย!

เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้บาบิโลนกลายเป็นที่ร้าง

ทรงระงับเสียงอันทรงพลังของบาบิโลน

คลื่นของบาบิโลนนั้นส่งเสียงคะนองดั่งก้อนน้ำใหญ่

เสียงนั้นก็ดังขึ้น ดังขึ้น!

เพราะผู้ทำลายมาถึงบาบิโลนแล้ว  มาเหนือบาบิโลน

นักรบก็ถูกจับไป  คันธนูก็หักเป็นท่อน ๆ

เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเจ้าแห่งการตอบแทน

พระองค์จะตอบสนองคืนให้แน่

“เราจะทำให้เหล่าข้าราชการ และนักปราชญ์เมามาย
ผู้ปกครอง ผู้บังคับบัญชา และนักรบ  พวกเขาจะหลับไปตลอด และไม่ตื่นเลย”

องค์กษัตริย์ ผู้ทรงพระนามว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งจอมทัพ ทรงประกาศ

ดังนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพจึงตรัสว่า

ภาพถ่ายโดยคุณ Russ Matthews จาก frickr ภายใต้ creative commons
ภาพถ่ายโดยคุณ Russ Matthews จาก frickr ภายใต้
creative commons

“กำแพงกว้างของบาบิโลนจะถูกทำให้ราบติดดิน

ประตูสูงก็จะถูกเผาด้วยไฟ
เหล่าประชาชนทำงานหนักมาเพื่อสูญเปล่า

ทั้งชาติได้เหน็ดเหนื่อยเพียงเพื่อเจอกับไฟ”

 

 

เยเรมีย์ 51-8 ผู้ทำลายจากทางเหนือ

เยเรมีย์ 51:47-51
ดังนั้น ดูเถิด วันนั้นจะมาถึง เป็นที่เราจะลงโทษเหล่ารูปปั้นทั้งหลายของบาบิโลน
ทั้งแผ่นดินจะต้องอับอาย และคนที่ถูกสังหารก็จะล้มลงกลางแผ่นดิน
แล้วทั้งสวรรค์และโลก รวมไปถึงสรรพสิ่งที่อยู่ในนั้น
จะร้องเพลงยินดีเหนือบาบิโลน
เพราะผู้ทำลายจากทางเหนือได้เดินทางมาสู้บาบิโลน
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ

บาบิโลนจะล้มลงเพราะคนอิสราเอลที่ถูกสังหาร
เหมือนกับที่บาบิโลนได้ทำให้คนอื่นต้องล้มตาย
“เจ้าทั้งหลายที่ได้หนีจากดาบมาได้
จงไปซะ อย่ายืนนิ่งกับที่!
จงระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าจากแดนไกล
และระลึกถึงเยรูซาเล็ม
‘เราถูกทำให้อาย เพราะเราได้ยินเสียงติเตียน
ความอัปยศอดสูปกคลุมใบหน้าของเรา
เพราะคนต่างชาติได้เข้ามา
ในสถานที่บริสุทธิ์แห่งพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า’

เยเรมีย์ 51-7 กำแพงที่พังลงมา

เยเรมีย์ 51:41-46

ดูการที่บาบิโลนถูกยึดไปซิ  สิ่งที่โลกสรรเสริญถูกยึดไปแล้ว
บาบิโลนได้กลายเป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัวท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย

ทะเลได้ท่วมเข้ามาในบาบิโลน เต็มด้วยคลื่นอันบ้าคลั่ง
เมืองทั้งหลายของบาบิโลนได้กลายเป็นความน่าหวาดกลัว
เป็นดินแดนแห่งความแห้งแล้งและทะเลทราย

เป็นผืนดินที่ไม่มีคนอยู่  ไม่มีคนผ่านไปมา
และเราจะลงโทษเทพเบลแห่งบาบิโลน
เอาสิ่งที่เขากลืนไปนั้นออกมาจากปากของเขา

ประชาชาติทั้งหลายจะไม่เคียงบ่าเคียงไหล่เขาอีกต่อไป
กำแพงของบาบิโลนโค่นลงมาแล้ว
“จงออกไปจากท่ามกลางบาบิโลน  คนของเรา!
ให้ทุกคนเอาชีวิตให้รอดจากพระพิโรธใหญ่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า
อย่าให้ใจของเจ้าหวั่นไหว ไม่ต้องกลัวเพราะข่าวทั้งหลายในแผ่นดิน
เมื่อรายงานเข้ามาในหนึ่งปี และรายงานของปีต่อไป
ความโหดร้ายอยู่ในแผ่นดินและผู้ปกครองก็ต่างสู้กัน

เยเรมีย์ 51-6 เมาจนตาย

เยเรมีย์ 51:6-40

ให้ชาวเมืองศิโยนกล่าวว่า

“เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลน ได้เขมือบข้า
พระองค์ได้บีบข้าจนแตก… ทำให้ข้ากลายเป็นภาชนะที่ว่างเปล่า
พระองค์ได้กลืนข้าเข้าไปเหมือนกับสัตว์ร้าย และได้กลืนกินของอร่อยของข้าจนเต็มอิ่ม
จากนั้นก็เทข้าออกไป
ขอให้ความโหดร้ายที่พระองค์ทำแก่ข้า และญาติของข้าจงตกอยู่เหนือบาบิโลน”

ให้เยรูซาเล็มกล่าวว่า
“ขอให้เลือดของข้าที่ไหลออกมาตกอยู่กับผู้อาศัยในแผ่นดินเคลเดีย”

ดังนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “ดูเถิด เราจะแก้คดีของเจ้า และแก้แค้นแทนเจ้า
เราจะทำให้ทะเลของเขาแห้งผาก และทำให้น้ำพุแห้งเหือดไป

และบาบิโลนจะกลายเป็นกองซากปรักหักพัง
เป็นที่อยู่ของหมาป่า  เป็นความหวาดผวาและเสียงเยาะหยัน  ไม่มีคนอาศัยอยู่

photo 2

“พวกเขาจะคำรามด้วยกันเหมือนสิงโต  จะขู่ร้องเหมือนกับลูกสิงห์
ขณะที่พวกเขากำลังร้อน.. เราจะเตรียมงานเลี้ยงไว้ให้
จะทำให้พวกเขาเมามาย  จะมีความสุขสนุกสนาน จากนั้น ก็หลับ เป็นการหลับตลอดไป
ไม่มีการตื่นขึ้นมาอีก”   องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
“เราจะนำเข้าลงมาเหมือนกับลูกแกะที่กำลังจะถูกฆ่า
ใช่… เหมือนแกะผู้และแพะผู้

เยเรมีย์ 51-5 ศัตรูจากที่ไกล

เยเรมีย์ 51:27-33

จงตั้งธงไว้บนแผ่นดินโลก
เป่าแตรท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย
เตรียมประชาชาติทั้งหลายสำหรับสงครามต่อสู้กับเขา
เรียกพวกเขามาต่อต้านอาณาจักรนี้ ทั้งอารารัต มินนี และอัชเคนัส
จงตั้งแม่ทัพไว้เพื่อต่อสู้กับเขา  นำมาขึ้นมาเหมือนกับฝูงตั๊กแตนที่ละลานตา
เตรียมประชาชาติทั้งหลายไว้ทำสงครามกับเขา
เตรียมเหล่ากษัตริย์จากมีเดีย พร้อมกับข้าราชการ และเจ้าหน้าที่
และประชาชาติที่อยู่ใต้การปกครองของเขา
แผ่นดินของสั่นสะเทือนและบิดตัวอย่างร้าวราน
เพราะพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่มีต่อบาบิโลนนั้นยังมั่นคงอยู่
นั่นคือ จะทำให้บาบิโลนกลายเป็นที่ร้าง ไร้คนอาศัย
นักรบของบาบิโลนก็เลิกต่อสู้ พวกเขาจับเจ่าอยู่ในป้อมเข้มแข็ง
กำลังก็ไม่มีเหลือ  กลายเป็นเหมือนผู้หญิง

banmai
ที่อาศัยของพวกเขาก็กำลังไหม้ไฟ  กลอนประตูก็หักเสียแล้ว
มีนักวิ่งคนหนึ่งไปพบนักวิ่งอีกคน
ผู้สื่อข่าวคนหนึ่งไปพบอีกคน เพื่อทูลกษัตริย์บาบิโลนว่า
เมืองของพระองค์นั้นถูกศัตรูยึดไปเสียทุกด้าน
ท่าข้ามก็ถูกยึด  เครื่องป้องกันก็ถูกเผา
บรรดาทหารต่างตกใจกลัว
เพราะว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพ  พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า
ลูกสาวของบาบิโลนเป็นเหมือนลานนวดข้าวเวลาที่ถูกย่ำ
แต่อีกประเดี๋ยว จะถึงเวลาเก็บเกี่ยว!

เยเรมีย์ 51-4 จุดจบของค้อน

เยเรมีย์ 51:20-26

“เจ้าเป็นค้อนและเป็นอาวุธสงครามของเรา
เราได้ทุบประชาชาติให้แตกด้วยตัวเจ้า
เราได้ทำลายอาณาจักรทั้งหลายด้วยตัวเจ้า

kon

เราใช้เจ้าทุบทั้งม้าและพลม้า
เราใช้เจ้าทุบรถม้าศึก และพลขับ
เราใช้เจ้าทำให้ชายและหญิงแตกสลาย
เราใช้่เจ้าทำลายทั้งคนแก่และเยาวชน
เราใช้เจ้าทำลายทั้งชายหนุ่มและหญิงสาว
เราใช้เจ้าทำลายทั้งคนเลี้ยงแกะและฝูงสัตว์ของเขา
เราใช้เจ้าทำลายทั้งชาวนาและเพื่อน ๆ ของเขา
เราใช้เจ้าทำให้ผู้ปกครองและผู้บังคับบัญชาทั้งหลายแตกเป็นเสี่ยง ๆ

เราคืนสนองบาบิโลน และคนที่อาศัยในแผ่นดินเคลเดียต่อหน้าต่อตา้เจ้า
เนื่องจากความชั่วที่เจ้าได้ทำต่อศิโยน
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ

ดูเถิด  เราต่อสู้กับเจ้า โอ ภูเขาที่ทำลาย
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
ภูเขานั้นทำลายทั้งโลก
เราจะยื่นมือของเราออกต่อสู้เจ้า และกลิ้งเจ้าลงมาจากหน้าผา
และทำให้เจ้ากลายเป็นภูเขาไหม้

เขาจะไม่เอาหินจากเจ้าไปทำศิลามุมเอก
ไม่เอาไปทำรากฐานตึก
เจ้าจะกลายเป็นของทิ้งเปล่า ๆ ตลอดไป
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
 

 

เยเรมีย์ 51-3 พระเจ้าเที่ยงแท้กับเทวรูป

 

เยเรมีย์ 51:14-19

โอ เจ้าคนที่อาศัยอยู่ริมน้ำ  ร่ำรวยทรัพย์สมบัติ
จุดจบของเจ้ามาถึงแล้ว  สายแห่งชีวิตถูกตัดออกไป
องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพได้สาบานด้วยพระองค์เอง
แน่นอน เราจะเติมเจ้าให้เต็มด้วยคนมากมายเหมือนตั๊กแตน
พวกเขาจะส่งเสียงตะโกนมีชัยเหนือเจ้า

พระองค์นั่นแหละคือผู้ทรงสร้างโลกด้วยฤทธานุภาพของพระองค์
พระองค์ทรงสถาปนาแผ่นดินโลกด้วยพระปัญญา
และทรงขึงฟ้าออกด้วยความเข้าใจ
เมื่อพระองค์เปล่าสุรเสียงออกมา ก็มีเสียงครั่นครืนของน้ำในท้องฟ้า
และพระองค์ทรงทำให้เกิดหมอกลอยขึ้นมาจากที่สุดปลายแผ่นดิน

ภาพ creative commons จาก http://farm4.static.flickr.com/
ภาพ creative commons จาก http://farm4.static.flickr.com/

ถ่ายโดยMatthieu Luna

พระองค์ทรงให้เกิดฟ้าแลบเพื่อฝน
และทรงนำลมให้พัดมาจากคลังเก็บของพระองค์
มนุษย์ทุกคนโง่เขลา ไม่มีความรู้

ช่างทองทุกคนก็จะต้องอับอายเพราะรูปเคารพของพวกเขา
เพราะรูปเหล่านั้นเป็นของปลอม  ไม่มีลมหายใจในรูปนั้น
ไม่มีคุณค่าเลย เป็นผลงานแห่งความลุ่มหลง
เมื่อถึงเวลาถูกลงโทษ มันก็จะพินาศไป

ไม่เหมือนพระองค์ผู้ทรงเป็นส่วนของยาโคบ
เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้สร้างสรรพสิ่งขึ้นมา
และอิสราเอลเป็นเผ่าแห่งมรดกของพระองค์
พระองค์คือ องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพ

เยเรมีย์ 51-2 แม้เคยเป็นถ้วยทอง

เยเรมีย์ 51:7-13

บาบิโลนเคยเป็นถ้วยทองคำในพระหัตถ์ของพระเจ้า ทำให้โลกทั้งโลกเมาไป
ประชาชาติต่าง ๆ ก็ดื่มเหล้าองุ่นของมัน ดังนั้น พวกเขาจึงกลายเป็นบ้าไป
แล้วทันใด บาบิโลนก็ล้มลง และแตกสลาย
จงคร่ำครวญให้บาบิโลน  เอายามาทาให้หายปวด เผื่อว่าจะรักษาให้หายได้
เราอยากรักษาบาบิโลนให้หายดี แต่ก็ไม่เป็นอย่างนั้น
จงละทิ้งพวกเขาไปเสีย ให้เราต่างกลับไปยังบ้านเมืองของตนเองเถอะ
เพราะว่าการพิพากษาพวกเขานั้นไปถึงสวรรค์
และถูกยกขึ้นไปถึงฟ้า
องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงนำความยุติธรรมมาให้เรา
ดังนั้นจงประกาศราชกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเราในศิโยน

“จงลับลูกธนูให้คม !  จงหยิบโล่ขึ้นมา!

             

องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเราจิตใจของกษัตริย์แห่งมีเดีย
เพราะพระองค์ทรงประสงค์จะทำลายบาบิโลน
นั่นเป็นการแก้แค้นของพระองค์   แก้แค้นเพื่อพระวิหารของพระองค์

จงปักธงขึ้นประชิดกำแพงบาบิโลน   จงทำให้คนเฝ้ายามเข้มแข็ง
จงตั้งคนยามขึ้น และเตรียมกองกำลังสำหรับบุก
เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงวางแผนงานและทรงกระทำให้สำเร็จ
ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับบาบิโลนตามที่พระองค์ได้ตรัสไว้

เยเรมีย์ 51-1 หายนะอย่างสิ้นเชิง

เยเรมีย์ 51:1-6

 

ดังนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า
“ดูเถิด เราจะเร้าจิตใจของคนที่ทำลายเข้ามาต่อสู้บาบิโลน
เข้ามาต่อสู้กับผู้ที่อาศัยอยู่ในเลบคาไม    

เราจะส่งผู้ฝัดร่อนไปยังบาบิโลน  และเขาจะฝัดร่อนตามที่ถูกส่งมา
จะทำให้แผ่นดินว่างเปล่า เมื่อเข้ามาต่อสู้จากทุกทิศทุกทาง ในวันแห่งความลำบาก
อย่าให้นักแม่นธนูโก่งคันธนูของเขา อย่าให้เขาลุกขึ้นพร้อมกับเสื้อเกราะ
อย่าไว้ชีวิตคนหนุ่ม และจงมุ่งมั่นที่จะทำลายกองทัพของเขาให้หมด
เขาทั้งหลายจะล้มลง ถูกสังหารในแผ่นดินเคลเดีย และบาดเจ็บกลางถนน
เพราะอิสราเอลและยูดาห์ไม่ได้ถูกองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพ
พระเจ้าของพวกเขาทอดทิ้งไป

แต่ดินแดนของเคลเดียเต็มด้วยความผิดบาปต่อองค์ผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
จงหนีออกจากบาบิโลน ให้ทุกคนพยายามเอาชีวิตให้รอด
อย่ายอมให้ตัวเองถูกตัดออกไปเพราะบาบิโลนถูกลงโทษ
เพราะนี่เป็นเวลาที่พระเจ้าทรงแก้แค้น
พระองค์ตอบแทนเขาอย่างนี้

เยเรมีย์ 50-7 หนีเร็ว!

เยเรมีย์ 50:41-46

“ดูเถิด มีคนมาจากทางเหนือ เป็นประเทศที่ทรงพลัง
มีกษัตริย์หลายองค์กำลังมาจากที่ไกลสุดของแผ่นดินโลก
พวกเขาใช้ทั้งธนูและหอก พวกเขาโหดร้าย ไม่มีความเมตตา
เสียงของพวกเขาเป็นเหมือนทะเลคำราม
พวกเขาควบม้ามา เรียงหน้าอย่างนักรบที่ทำสงครามเพื่อต่อสู้เจ้า
โอ้ ลูกสาวแห่งบาบิโลน
“กษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ยินเสียงรายงานเรื่องนี้ แต่กลับไม่สามารถทำอะไรได้
พระทัยเต็มด้วยความทุกข์สุดระทม เจ็บปวดเหมือนหญิงกำลังคลอดบุตร”
“ดูเถิด  เราจะให้พวกเขาหนีไปอย่างรวดเร็ว
เหมือนกับตอนที่สิงโตโจนขึ้นมาโจมตีคอกแกะจากลุ่มน้ำจอร์แดน

lion2
เราจะแต่งตั้งคนที่ครอบครองมันตามที่เราต้องการ
เพราะใครเป็นเหมือนเรา?
ผู้เลี้ยงคนใดยืนอยู่ต่อหน้าเราได้?
ดังนั้น ขอให้ฟังแผนการที่พระเจ้าทรงวางไว้ต่อสู้บาบิโลน
รวมทั้งเป้าหมายของพระองค์ต่อต้านแผ่นดินเคลเดีย
แน่นอนที่ลูกแกะตัวเล็ก ๆ จะถูกลากไป
แน่นอนที่ทั้งคอกจะตกใจในเคราะห์ของตน
ทั้งโลกจะสั่นสะท้านเนื่องด้วยเสียงที่บาบิโลนถูกจับไปเป็นเชลย
เสียงร้องโหยหวนของบาบิโลนจะดังไปทั่วแผ่นดินโลก

เยเรมีย์ 50-6 สภาพของบาบิโลน

เยเรมีย์ 50:33-40

ดังนั้น .. องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพ ตรัสว่า
ประชากรอิสราเอลถูกกดขี่ข่มเหง รวมทั้งประชากรยูดาห์ด้วย
ทุกคนที่นำพวกเขาไปเป็นเชลย ยึดไว้ไม่ปล่อย
ไม่ยอมให้พวกเขาได้รับอิสรภาพ
องค์พระผู้ไถ่ของเขานั้น ทรงพลังยิ่งนัก พระนามว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพ
แน่นอน…พระองค์จะทรงแก้คดีของเขา
เพื่อว่าพระองค์จะประทานการพักสงบให้กับโลกนี้
แต่ชาวเมืองบาบิโลนจะไม่มีการได้พักเลย
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศว่า
ให้มีดาบมาต่อสู้ชาวเคลเดีย และผู้อาศัยในบาบิโลน
ต่อสู้ข้าราชการและนักปราชญ์
ให้มีดาบต่อสู้เหล่าผู้ทำนาย เพื่อพวกเขาจะได้กลายเป็นคนโง่เง่า!
ดาบต่อสู้นักรบ เพื่อพวกเขาจะได้ถูกทำลาย
ดาบต่อสู้เหล่าม้าศึกและรถรบ
ต่อสู้นักรบต่างชาติท่ามกลางพวกเขา
พวกเขาจะกลายเป็นเหมือนผู้หญิงไป
ต่อสู้ทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นที่พวกเขามี
เพื่อว่าพวกเขาจะได้ถูกปล้น

ให้มีความแห้งแล้งสู้กับแหล่งน้ำทั้งหลาย
เพื่อว่ามันจะได้แห้งเหือด

เพราะมันเป็นดินแดนแห่งเทวรูป
และพวกเขาก็คลั่งไคล้รูปเหล่านั้น

mapahayena

“ดังนั้น เหล่าสัตว์ป่าจะอาศัยอยู่กับหมาป่าฮายินาในบาบิโลน
นกกระจอกเทศจะอาศัยอยู่ด้วยกัน

ต่อไปบาบิโลนจะไม่มีคนอยู่
ไม่มีใครเข้ามาพักอาศัยอยู่ตลอดชั่วชาติพันธุ์
เหมือนอย่างที่พระเจ้าทรงทำลาย

เมืองโสโดมและโกโมราห์ และเมืองรอบ ๆ

 

 

องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
ดังนั้นจะไม่มีใครอาศัยอยู่ในนั้น  ไม่มีคนแม้เข้ามาพักแรม….

เยเรมีย์ 50-5 อย่าให้ใครรอดไปได้!

เยเรมีย์ 50:26-32

จงเข้ามาต่อสู้บาบิโลนจากทุก ๆ ส่วนของแผ่นดินไกล

เปิดยุ้งฉางของเขา และกองมันไว้เหมือนกองเมล็ดข้าว
ทำให้มันหายนะ  อย่าให้มีอะไรเหลือ
จงฆ่าฝูงวัวเสีย  เชือดมันเสียให้หมด
วิบัติมีแก่พวกเขา เพราะเวลาของเขามาถึงแล้ว
เป็นเวลาลงโทษพวกเขา
“เสียงหนึ่ง! พวกเขาหนีและเล็ดลอดออกจากแผ่นดินบาบิโลน
เพื่อประกาศการแก้แค้นขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเราในศิโยน
เป็นการแก้แค้นเพื่อพระวิหารของพระองค์
จงเรียกเหล่านักแม่นธนูเข้ามาสู้บาบิโลน
ทุกคนที่โก่งคันธนู  จงล้อมเมืองไว้ อย่าให้ใครหนีไปได้

 

ภาพจาก  http://en.wikipedia.org/wiki/File:Persepolis_Apadana_noerdliche_Treppe_Detail.jpg
ภาพจาก http://en.wikipedia.org/wiki/File:Persepolis_Apadana_noerdliche_Treppe_Detail.jpg

จงตอบแทนให้สมกับที่บาบิโลนได้กระทำ
เพราะว่า บาบิโลนได้ท้าทายองค์พระผู้เป็นเจ้า
องค์ผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
ดังนั้น คนหนุ่มจะล้มลงตามสี่แยก
และทาหรก็จะถูกทำลายหมดในวันนั้น
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
“ดูเถิด เราสู้กับเจ้า เจ้าผู้หยิ่งยะโส..”
องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพทรงประกาศ
“เพราะวันของเจ้ามาถึง… เป็นวันที่เราจะลงโทษเจ้า
เหล่าคนที่เย่อหยิ่งจะสะดุดและล้มลง โดยไม่มีใครจะช่วยพยุงขึ้น
เราจะจุดไฟในหัวเมืองต่าง ๆ  และจะเผาผลาญทุกอย่างที่อยู่รอบเขา”

เยเรมีย์ 50-4 กลับสู่ทุ่งเดิม

เยเรมีย์ 50:18-25

ดังนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพตรัส
ดูเถิด เราจะนำการลงโทษมายังกษัตริย์แห่งบาบิโลนและแผ่นดินของเขา
เหมือนอย่างที่เราได้ลงโทษกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย
เราจะรื้อฟื้นให้อิสราเอลกลับไปสู่ทุ่งหญ้าของเขา
และเขาจะได้เล็มหญ้าบนเขาคารเมลและบาชาน

ภาพวาดโดย วิลเลียม ฮันท์ (1827-1910)
ภาพวาดโดย วิลเลียม ฮันท์ (1827-1910)

เขาจะได้อิ่มเอมบนเนินเขาแห่งเอฟราอิมและกิเลอาด
ในวันเหล่านั้น เวลานั้น  องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส
จะมีการค้นหาความผิดในอิสราเอล แต่จะไม่พบเลย
จะหาความบาปในยูดาห์ แต่ก็หาไม่พบ
เพราะเราจะยกโทษให้กับคนที่เราทิ้งให้หลงเหลือในแผ่นดิน
“จงขึ้นไปต่อสู้กับแผ่นดินเมาราธาอิม และสู้กับคนที่อาศัยในเปโขด
จงสังหาร และทำให้เขาไปสู่หายนะ  องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
และจงทำทุกอย่างที่เราได้บัญชาเจ้า
เสียงของสงครามอยู่ในแผ่นดิน  เป็นหายนะที่ยิ่งใหญ่!
ฆ้อนที่ทำลายคนทั้งโลกก็ถูกทำลายเสียหายไปแล้ว
บาบิโลนได้กลายเป็นความสยดสยองในหมู่ประชาชาติ
เราได้วางกับดักให้เจ้า และเจ้าก็ติดกับนั้น โอ  บาบิโลน
และเจ้าก็ยังไม่รู้ตัวด้วย
เจ้าถูกจับได้ เพราะว่าเจ้าได้ต่อต้านองค์พระผู้เป็นเจ้า
องค์พระผู้เป็นเจ้าได้เปิดคลังอาวุธ
และทรงนำเอาอาวุธแห่งพระพิโรธออกมา
เพราะว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพทรงมีราชกิจที่ต้องทำ
ในแผ่นดินของชาวเคลเดีย

เยเรมีย์ 50-3 ล้อมบาบิโลน

เยเรมีย์ 50:14-17

เจ้าทั้งหลายที่โก่งคันธนู
จงยืนเรียงประจำที่ล้อมรอบเพื่อต่อสู้กับบาบิโลนให้รอบ
แล้วระดมยิงเข้าไป ไม่ต้องเสียดายลูกธนู
เพราะบาบิโลนได้ทำบาปต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า
จงส่งเสียงโห่ร้องเข้าใส่บาบิโลนรอบด้าน
เมืองนี้จะสยบ พ่ายแพ้ ป้อมทั้งหลายพังลง
ทั้งกำแพงก็พังราบ

ภาพจากhttp://aboutfacts.net/Ancient/Ancient17/BabylonRuinsFirstGov.jpg
ภาพจากhttp://aboutfacts.net/Ancient/Ancient17/BabylonRuinsFirstGov.jpg

นี่เป็นการแก้แค้นขององค์พระผู้เป็นเจ้า
จงกระทำต่อบาบิโลน เหมือนที่บาบิโลนเคยทำต่อชาติอื่นๆ
จงตัดผู้หว่านออกไป  ตัดคนที่ถือเคียวเพื่อเก็บเกี่ยวออกไปด้วย
เนื่องด้วยดาบของผู้ที่ข่มเหงคนอื่น
ทุกคนจะหนีไปยังประชากรของตนเอง
ทุกคนจะหนีไปยังบ้านเกิดเมืองนอนของตนเอง
อิสราเอลถูกล่าเหมือนแกะที่ถูกสิงโตไล่
ครั้งแรกกษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้เขมือบพวกเขา
และต่อมาเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลนก็ได้ขยี้กระดูกของพวกเขา

เยเรมีย์ 50-2 บาบิโลนร้าง

เยเรมีย์ 50:8-13

จงหนีออกจากกลางบาบิโลน และออกไปจากแผ่นดินเคลเดีย
และจงทำตัวเหมือนแพะผู้นำหน้าฝูง
เพราะดูเถิด เรากำลังเร้าและนำเหล่าประชาชาติที่ยิ่งใหญ่จากทางเหนือมาต่อสู้บาบิโลน
เขาจะเรียงหน้าเข้ามาต่อสู้
และจากนั้นบาบิโลนจะถูกยึด
คันธนูของเขาเป็นเหมือนนักรบเชี่ยวชาญที่จะไม่ยอมกลับไปมือเปล่า
เคลเดียจะถูกปล้น และคนที่ปล้นนั้นจะอิ่มเอมเปรมปรีดิ์
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
โอ เหล่าคนที่เข้ามาปล้นมรดกของเรา  แม้ว่าเจ้าจะยินดี แม้เจ้ารื่นเริง
แม้เจ้าจะสนุกสนานเหมือนกับวัวสาวบนทุ่งหญ้า
และร้องเหมือนม้าตัวผู้
แม่ของเจ้าจะอับอายเป็นอย่างยิ่ง
คนที่คลอดเจ้ามาจะถูกหมิ่นเหยียดหยาม
ดูเถิด เธอจะอยู่เป็นคนสุดท้ายของประชาชาติทั้งหลาย

บาบิโลนจะกลายเป็นที่ร้าง
บาบิโลนจะกลายเป็นที่ร้าง

เป็นถิ่นกันดาร ที่แห้งแล้ง ทะเลทราย
เพราะพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้า  เมืองนั้น จะไม่มีคนอาศัย
แต่จะกลายเป็นที่ร้างเปล่าอย่างที่สุด
คนที่ผ่านบาบิโลนไปจะตกตะลึง
และยังซุบซิบกันเพราะบาดแผลของเมืองนั้น

เยเรมีย์ 50-1 คนหลงทางของพระเจ้า

เยเรมีย์ 50:1-7

พระวจนะของพระเจ้าที่ตรัสถึงบาบิโลน  เกี่ยวข้องกับแผ่นดินเคลเดีย โดยเยเรมีย์ ผู้กล่าวคำ

“จงแจ้งไปทั่วประชาชาติ และป่าวประกาศออกไป
จงตั้งธงและประกาศให้รู้ อย่าปิดเอาไว้ และกล่าวว่า
“บาบิโลนถูกยึดไปแล้ว  เจ้าเบลจะต้องอับอาย
เจ้ามาร์ดุคก็หวาดหวั่น  เทวรูปทั้งหลายของบาบิโลนก็กลายเป็นอัปยศ
รูปเคารพทั้งสิ้นก็หวาดผวา”
เพราะจากทางเหนือ จะมีชาติหนึ่งเข้ามาต่อต้านบาบิโลน
ทำให้แผ่นดินนี้ร้างไป และไม่มีใครอาศัยอยู่
ทั้งมนุษย์และสัตว์ทั้งหลายจะหนีไป

“ในวันเหล่านั้น ในเวลานั้น “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
“ประชากรอิสราเอลและยูดาห์จะต่างร่ำไห้มารวมตัวกัน
พวกเขาจะแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเขา
และจะถามหาทางที่จะกลับไปยังศิโยน หันหน้าไปทิศนั้น กล่าวว่า
มาเถิด ให้เราร่วมใจกันหันหาองค์พระผู้เป็นเจ้า
โดยพันธสัญญานิรันดร์ซึ่งจะไม่มีใครลืมเลย”


lostsheep

 

ภาพถ่ายโดย Victor M. Vicente Selvas 
public domain http://commons.wikimedia.org/wiki/File:The_lost_sheep.jpg

“ประชากรของเราเป็นแกะที่หลงทางไป
ผู้เลี้ยงของพวกเขานำเขาไปหลง พาออกไปตามภูเขา
เร่ร่อนจากภูเขานี้ไปยังเนินเขานั้น
พวกเขาลืมคอกของตนเอง
ดังนั้นคนที่พบเจอจึงเขมือบพวกเขา
และศัตรูของเขากล่าวว่า
“เราไม่ผิด  เพราะพวกเขานั่นแหละที่ได้ทำบาปต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า
พระองค์ผู้ทรงเป็นที่พักพิงอันชอบธรรมของพวกเขา
องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงเป็นความหวังของบรรพบุรุษ”

เยเรมีย์ 49-6 คำพิพากษาเอลาม

เยเรมีย์ 49:34-39

คำพิพากษาเอลาม
พระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าเกี่ยวกับเอลามมาถึงเยเรมีย์ ผู้กล่าวคำ
ในสมัยของเศเดคียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์

องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นจอมทัพตรัสว่า
“ดูเถิด เราจะทำลายคันธนูซึ่งเป็นขุมกำลังของเอลาม
และเราจะนำลมทั้งสี่ทิศจากสวรรค์ลงมา
เราจะทำให้เขากระจัดกระจายไปตามลมเหล่านั้น
และจะไม่มีประชาชาติใดที่ไม่ได้เอลามไปเป็นเชลย

bow

เราจะทำให้เอลามกลัวลานต่อหน้าศัตรู
ต่อหน้าคนที่แสวงหาชีวิตของเขา
เราจะนำหายนะ  ความโกรธเกรี้ยวของเรามาสู่เขา
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
เราจะส่งดาบตามพวกเขาไป จนกระทั่งเราทำลายเขาจนหมด
และเราจะตั้งบัลลังก์ของเราไว้ในเอลาม
และทำลายกษัตริย์ ข้าราชการของพวกเขา
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
แต่ในเวลาต่อมา เราจะรื้อฟื้นเอลามขึ้นใหม่
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ

เยเรมีย์ 49-5 เคดาร์-ฮาโซร์

เยเรมีย์ 49:28-33

คำพิพากษาสำหรับเผ่าเคดาร์ และฮาโซร์

เกี่ยวกับเผ่าเคดาร์ และอาณาจักรฮาโซร์ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์โจมตี
องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้

 “จงลุกขึ้น  ลุกไปสู้กับเผ่าเคดาร์!  จงทำลายประชากรทางตะวันออก!

 กระโจมและฝูงสัตว์ของเขาจะถูกกวาดไป

ทั้งผ้าเต้นท์และทรัพย์สมบัติ  อูฐทั้งหลายจะถูกนำออกไปจากเขา
และผู้คนจะร้องว่า “โอ น่ากลัวไปเสียทุกทิศ!”

 หนี  จงหนีออกไปให้ไกล  อาศัยในที่ลึก  โอประชากรแห่งอาณาจักรฮาโซร์
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ

 เพราะเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลน มีแผนต่อต้านเจ้า

 มีเป้าหมายที่จะสู้กับเจ้า
“จงลุกขึ้น และต่อสู้กับชาติทางตะวันออกที่อยู่อย่างปลอดภัย”
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
“เขาไม่มีประตูเมือง ไม่มีกลอนประตู  อยู่แต่ลำพัง
อูฐของพวกเขาจะกลายเป็นของที่ปล้น
ฝูงสัตว์ของเขาจะกลายเป็นของที่ริบมา

mapa

 เราจะกระจายเขาให้กระเจิงไปทุกทิศทางลม
คนที่โกนจอนหูของตัวเอง
เราจะนำภัยพิบัติมาจากทุกด้านของเขา
เมืองฮาโซร์จะกลายเป็นที่พักของหมาป่า เป็นที่ร้างตลอดไป

 ไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่  ไม่มีคนที่ค้างแรมในนั้น”

เยเรมีย์ 49-4 หายนะของเบนฮาดัด

เยเรมีย์ 49:23-27

คำพิพากษาดามัสกัส

เกี่ยวกับดามัสกัส  “ฮามัทและอารปัดต่างก็สับสน เพราะพวกเขาได้ข่าวร้าย
พวกเขาละลายไปด้วยความกลัว
ปั่นป่วนเหมือนคลื่นในทะเลที่ไม่อาจทำให้สงบได้
ดามัสกัสกลับมาอ่อนแอ เธอหนีไป และความกลัวก็จับใจเธอ
ความระทมและความทุกข์โศกยึดเธอไว้เหมือนกับหญิงที่กำลังคลอดบุตร

เมืองที่มีชื่อเสียงเช่นนี้ถูกทอดทิ้งได้อย่างไร คือเมืองที่เราชื่นบาน?
ดังนั้น คนหนุ่มของเมืองจะล้มลงตามสี่แยก
ทหารของเมืองจะถูกทำลายสิ้นในวันนั้น
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ
และเราจะก่อไฟขึ้นที่กำแพงเมืองดามัสกัส
และไฟนั้นจะเผาไหม้ป้อมเข้มแข็งของราชาเบนฮาดัดเสีย

 

เยเรมีย์ 49-3 หายนะของเอโดม

เยเรมีย์ 49:14-22

ข้าได้ยินข่าวสารจากองค์พระผู้เป็นเจ้า
มีทูตคนหนึ่งถูกส่งไปยังประเทศต่าง ๆ
“จงรวบรวมพวกเจ้าเข้าด้วยกัน และมาต่อต้านเมืองนั้น
ลุกขึ้นทำสงคราม!

 เพราะดูเถิด เราจะทำให้เจ้าเล็กน้อยท่ามกลางประชาชาติ
เป็นที่ดูหมิ่นในหมู่มนุษยชาติ
ความสยดสยองที่เจ้าสร้างขึ้นนั้นได้มาลวงเจ้า
และยังมีความเย่อหยิ่งในใจของเจ้าอีก
เจ้าผู้อาศัยท่ามกลางซอกตามภูเขา
แม้เจ้าจะอยู่สูงราวกับนกอินทรี เราจะนำเจ้าลงมาจากที่นั่น
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศ

เอโดมจะกลายเป็นความสยดสยอง
ทุกคนที่ผ่านไปจะหวาดหวั่นและเยาะหยันกับหายนะที่เกิดขึ้น
ก็เหมือนกับตอนที่โสโดม และโกโมราห์และเมืองใกล้เคียงถูกทำลาย
จะไม่มีใครอาศัยในนั้น  แม้พักชั่วคราวก็ยังไม่มีใครไปพัก

ดูเถิด เราจะทำให้พวกเขาหนีไปจากมันอย่างรวดเร็ว
เหมือนกับสิงโตจากป่าลุ่มน้ำจอร์แดนกระโจนหาทุ่งเขียวสด
และเราจะแต่งตั้งคนที่เราเลือกให้ปกครองเหนือมัน
เพราะว่า มีใครเหมือนอย่างเรา?
ใครจะมาเรียกเรา?
มีผู้เลี้ยงคนไหนบ้างที่จะยืนอยู่ต่อหน้าเราได้?
ดังนั้น จงฟังแผนการขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ทรงทำเพื่อต่อต้านเอโดม
และเป้าหมายที่พระองค์ทรงทำขึ้นมาเพื่อต่อต้านคนที่อาศัยในเทมาน

ตัวเล็กที่สุดในฝูงยังต้องถูกลากไป
ดังนั้นคอกสัตว์ของพวกเขาก็จะต้องกลัวลานกับหายนะของตนเอง

เมื่อเขาล้มลง แผ่นดินโลกจะสั่นสะเทือน
เสียงร้องของพวกเขาได้ยินไปถึงทะเลแดง
ดูเถิด   จะมีผู้หนึ่งบินขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว เหมือนนกอินทรี และกางปีกของเขาออกสู้โบสราห์
ในวันนั้น จิตใจของนักรบผู้กล้าแห่งเอโดม
จะกลายเป็นเหมือนใจของหญิงที่กำลังเจ็บครรภ์เพื่อคลอดบุตร